Toespraak van Wim Kortenoeven bij presentatie boek ‘Hamas – portret en achtergronden’

Toespraak van Wim Kortenoeven, bij gelegenheid van de presentatie, op 22 februari 2007, van zijn nieuwe boek ‘Hamas – portret en achtergronden’

Baroech haba…, dat is Hebreeuws voor welkom…, welkom bij het CIDI, waar de Protocollen van de Wijzen van Zion al 33 jaar, iedere dag opnieuw, nauwgezet ten uitvoer worden gebracht. Als u niet tot de ingewijden behoort en u wilt weten wat er zoal in die protocollen staat, dan moet u mijn boek maar lezen…, want de Protocollen zijn verweven, in diverse van de passages van het Hamas-handvest, waarin het boosaardige karakter van Joden en van Joodse instellingen wordt onthuld. Ik kan u verder verwijzen naar het standaardwerk van de Israelische rechtswetenschapper Hadassa Ben-Itto, getiteld: “De Protocollen van de Wijzen van Sion – Anatomie van een Vervalsing”. Ook dat boek is verkrijgbaar bij onze huisuitgever, de politiek niet-correcte Uitgeverij Aspekt. […]

Dood en verderf spelen een grote rol in het programma van deze avond en in de werkzaamheden van CIDI. Wij onderzoeken geen theoretische, maar concrete fenomenen, fenomenen die een bedreiging vormen voor het Joodse volk, hier, in Israel en elders, fenomenen die, bijgevolg, een bedreiging vormen voor de nationale en de internationale rechtsorde. Wij onderzoeken die fenomenen en wij rapporteren daarover, in eerste instantie naar de politiek en de media, in eigen publicaties, maar in toenemende mate ook in een academische context. CIDI is geen one-issue lobby-organisatie, maar een kennisinstituut met een brede maatschappelijke functie. Daarbij wordt het gedragen door een reputatie van 33 jaar, van door vriend en vijand erkende degelijkheid. Mijn dierbare collega Hadassa Hirschfeld, die CIDI volgende week officieel gaat verlaten, heeft twee decennia lang onderzoek gedaan naar antisemitisme in Nederland. En ik kan u uit collegiale ervaring zeggen dat dat werk zijn tol heeft geëist.

En ik houd mij zelf, sinds kort na de millenniumwisseling, bij CIDI bezig met onderzoek naar politieke en maatschappelijke ontwikkelingen in het Midden-Oosten en hun relatie met Nederland en Europa. Maar wat zegt de differentiatie, van bij het CIDI gehanteerde vakgebieden, nog in deze tijd? Met de globalisering, zijn immers ook de grenzen van de haat en die van de aanzetting tot en de toepassing van geweld, in toenemende mate aan het vervagen. Bij gevolg zijn de onderzoeksterreinen binnen CIDI elkaar steeds meer gaan overlappen. Het is een kleine stap van banale volks- en voetbalslogans als “Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas” of “Alle Joden moeten wij doden” naar de inhoud van sommige programma’s op de Palestijnse televisie, of naar de inhoud van sommige preken in Saoedische en Qatarese en ja, in inheemse moskeeën, in Rotterdam, Den Haag, Amsterdam. Het is een kleine stap van het boek De Weg van de Moslim, naar de inhoud van het Hamas-handvest en naar de praktische tenuitvoerlegging van dat politicidale en genocidale document. De Weg van de Moslim is overigens nog steeds in Nederland te koop, voor het luttele bedrag van elf euro. Persoonlijk, maar dat zeg ik op persoonlijke titel, ben ik er nog steeds niet over uit of een verbod op dergelijke publicaties gewenst en überhaupt haalbaar is. Verkoopverboden werken denkelijk niet meer in ons digitale tijdperk. Maar bovenal geldt toch dat boosaardige ideologieën met intellectuele middelen bestreden dienen te worden. Op het moment dat die boosaardige ideologieën ondergronds worden gedwongen, of in het virtuele domein van het wereldwijde web, wordt het bestrijden ervan ernstig bemoeilijkt. Het heeft ook geen zin om delen van boeken met typ-ex te laten afplakken, zoals de officier van justitie indertijd heeft verordonneerd met betrekking tot het eerder genoemde boek De Weg van de Moslim. En het heeft al helemaal geen zin om op te roepen tot het doen uitscheuren van hoofdstukken, zoals Geert Wilders vorige week heeft gedaan met betrekking tot de Koran. Dat was populistisch geleuter. Wilders kent de status van de Koran heel goed. Het is onmogelijk daar een tittel of jota aan te veranderen, laat staan delen ervan te verwijderen. Om de arabist Hans Jansen te citeren: “Moslims geloven dat de Koran het letterlijke, ongeschapen woord van God is, op dezelfde manier waarop christelijke theologen geloven dat Jezus de ongeschapen zoon van God is. In beide gevallen impliceert de term Ongeschapenheid dat de Koran, dan wel Jezus, een onlosmakelijk deel van God zelf is, niet op een punt in de tijd geschapen, maar steeds aanwezig, zelfs voor het begin van de tijd zelf”.

© Muriel Leeuwin, 22 februari 2007

Einde citaat.

Antisemitisme is een kwaad dat in eerste instantie Joden bedreigt en in het uiterste geval Joden vernietigt, maar dat beslist niet bij Joden stopt. Dat geldt voor islamitische vormen van antisemitisme, dat geldt ook voor extreem-rechts en voor extreem-links antisemitisme…, en dat geldt uiteindelijk ook voor de ultieme synthese daarvan: voor antizionisme. Met antizionisme doel ik op de ideologie die het Joodse zelfbeschikkingsrecht ontkent en die bijgevolg tot doel heeft de Joodse staat te vernietigen. Niets meer en niets minder.

Antizionisme heeft een sterke relatie met Holocaustontkenning en de rest kunt u zelf wel invullen. Antisemitisme houdt niet op bij Joden, en antizionisme houdt niet op bij de Joodse staat. Beide zijn letterlijk negatieve ideologieën, zij zijn de opmaat voor beperking van de vrijheid van meningsuiting en andere vrijheden, voor ontkenning van de geschiedenis en voor het omdraaien van historische feiten. Steeds weer wordt geredeneerd dat antisemitisme een symptoom is, maar het is in werkelijkheid een drijfveer, het is al sinds de dagen van Apion een drijfveer voor emoties die zich tegen de beschaving richten. Denkt u daar maar eens over na, als u opnieuw in de krant leest dat vooraanstaande wetenschappers als de rechtswetenschapper Alan Dershowitz, de theoloog Pieter van der Horst, de arabist Hans Jansen en de historicus Hans Jansen, de laatste drie zijn vanavond in ons midden, zich van onrechtmatige argumenten zouden bedienen.

Denk u daar maar eens over na, als u kennis neemt van het ideologische bondgenootschap tussen lieden als Diyab Aboe Jahjah, Mahmoud Ahmadinejad, Ismael Haniyeh en Trouw-columnist J.A.A. van Doorn. Volgens laatstgenoemde streeft Hamas een gerechtvaardigd doel na en zijn de wandaden van de Palestijnse moefti Amin al-Hoesseini onbewezen. Het verdoezelen van de daden van Hoesseini, die tussen 1921 en 1945 een sleutelrol vervuld heeft bij tegen Joden gerichte pogroms in Palestina en bij de genocide op de Joden in Europa, is een vorm van Holocaustontkenning. Van Doorn mag dat allemaal schrijven in de voormalige verzetskrant Trouw.

Ik ben opgegroeid in de schaduw van de executieplaats van mijn republikeinse geestverwanten, de gebroeders De Witt, op slechts een paar honderd meter afstand van waar wij ons nu bevinden. Deze verwijzing naar het lot van de gebroeders De Witt is niet alleen geworteld in jeugdsentiment. Er kan een moraliserende visie aan worden ontleend die ik u niet wil onthouden. In dat verband is het allereerst belangrijk te weten, dat mijn laatste boek niet alleen gaat over Hamas als terroristisch en politiek fenomeen. Het boek gaat ook over de moderne toepassing van vroeg-islamitische concepten, concepten die hun oorsprong hebben in de zevende eeuw van de christelijke jaartelling. Het afhakken van hoofden, of van handen en voeten, was toen een algemeen aanvaarde bestraffing, zelfs voor overtredingen die wij in Nederland nu met een taakstraf zouden vergelden; een algemeen aanvaarde bestraffing, zelfs voor het uiten van bepaalde meningen of voor het uittreden uit de islam. Het is verontrustend dat deze traditie de afgelopen decennia is gerevitaliseerd, ook in onze omgeving. De moord op Theo van Gogh was de eerste rituele slachting op Nederlands grondgebied, maar naar moet worden gevreesd niet de laatste.

Maar bij de beoordeling en de veroordeling van op de sjaria gebaseerde islamitische mores, wordt wel eens vergeten hoe, nog niet zo vreselijk lang geleden, in ons eigen land met de mensenrechten werd omgesprongen. Eerder genoemde gebroeders De Witt werden en publique doodgemarteld, naakt en ondersteboven aan het schavot opgehangen en van hun edele delen ontdaan. Daarbij vergeleken, kan de in Iran gangbare executiemethode voor homoseksuelen als bijzonder humaan worden betiteld.

De gebroeders De Witt werden vermoord vanwege hun opvattingen. Dat staat gewoon in onze geschiedenisboekjes, wij verzwijgen dat niet, net zomin als wij verzwijgen dat de treinen naar de vernietigingskampen stipt op tijd reden. Dat is een les voor ons in onze tijd. Ook nu, wordt het uitdragen van bepaalde opvattingen door extremisten bedreigd en ook daadwerkelijk bestraft: met het scheiden van kop en romp of het kruislings afhakken van extremiteiten. Dat is mogelijk halal, maar beslist niet koosjer.

Maar laat ik mijn inleiding vervolgen met een positieve noot, in de vorm van enkele welgemeende woorden van dank: aan de Utrechtse arabist Hans Jansen en aan mijn collega’s Jacobi Vlaming en Ronny Naftaniel, voor het becommentariëren van het manuscript, van wat het eerste Nederlandstalige boek over de ‘Islamitische Verzetsbeweging’ Hamas is geworden. Jacobi had vanavond helaas andere verplichtingen, maar Hans Jansen, nogmaals de arabist, is er wel. Hans, nogmaals dank voor jouw behartenswaardige commentaren. Vooral voor het feit dat je mij geattendeerd hebt op de apologetische vertalingen van enkele koranpassages.

Ik wijs de aanwezigen graag op het feit dat eerder deze maand, bij De Arbeiderspers, het tweede deel van Hans Jansens biografie over islamstichter Mohammed is verschenen: ‘De Historische Mohammed: de Verhalen uit Medina’.

Speciale dank verdient ook Uri Kupferschmidt, die bereid was, tussen het afnemen van tentamens en het geven van colleges door, uit Haifa naar Den Haag te reizen, om deze bijeenkomst op te luisteren met een lezing over de Moslim Broederschap. Ik weet niet of u daarna met een gerust gevoel huiswaarts keert, maar sommige zaken kunnen nu eenmaal niet worden weggestopt.

Dames en heren,
Dit project begon in het voorjaar van 2006. Het werd echter langdurig onderbroken door twee calamiteiten, een op micro- en een op macroniveau: Op microniveau de brand in mijn huis, eind mei; en op macroniveau de oorlogsbrand in Israel en Libanon, in juli en augustus.

Naar aanleiding van die gebeurtenissen wil ik u twee welgemeende adviezen geven:
1. Laat tv-toestellen nooit op standby staan. Ze kunnen inderdaad ontploffen.
2. Houd er rekening mee dat veel van de oorlogen in het Midden-Oosten in de zomervakantie zijn uitgebroken of in die periode hebben gewoed’. Zomermaanden zijn inderdaad rampmaanden in het Midden-Oosten, als het niet is vanwege de verschrikkelijke hitte, dan wel vanwege de opportuniteit om oorlogen te voeren. Want de rest van de wereld is dan met vakantie, inclusief politici, regeringsleiders en staatshoofden.

De publicatie van dit boek is als gevolg van de eerder genoemde micro- en macro-branden ernstig vertraagd. En ik ben mij ervan bewust dat ik daarmee niet alleen mijn directeur, maar ook mijn uitgever, tot wanhoop heb gebracht. Sorry Perry…, sorry Ronny…Maar, zoals Johan Cruyff ooit heeft gezegd: ieder nadeel heb zijn voordeel. Want als dit boek inderdaad, volgens planning, in het najaar van 2006 was verschenen, had ik daarin vanzelfsprekend niet kunnen ingaan op de historische ontwikkelingen van de laatste drie maanden van 2006. En zo is alles dus toch nog goed gekomen... en verschijnt het boek ook nog eens op het meest geschikte moment.

© Menno Koopmans, 22 februari 2007

Dames en heren, ik heb enkele kwinkslagen gegeven, maar het onderwerp van vanavond is natuurlijk buitengewoon serieus en bedrukkend. Hamas beoogt niet alleen politicide te plegen, in de vorm van het vernietigen van de Joodse staat, maar propageert ook genocide op het Joodse volk in zijn totaliteit. Dat blijkt onder andere uit de volgende in het Hamas-handvest opgenomen uitspraak, die wordt toegeschreven aan islamstichter Mohammed: “Het einde der tijden zal niet aanbreken totdat de moslims de Joden zullen bevechten en hen zullen doden. En dan zullen de Joden zich achter bomen en rotsen verstoppen. En iedere boom en iedere rots zal dan uitroepen: “O moslim, o dienaar van Allah, achter mij zit een Jood, kom hier en dood hem”. Dat is een opstelling waarover niet te onderhandelen valt. Het is niet mogelijk deze uitspraak van de islamstichter uit de Soenna of uit het Handvest van Hamas te scheuren volgens de methode Wilders. Er valt niet te onderhandelen met een organisatie die uitsluitend en alleen jouw vernietiging voorstaat. En het is letterlijk levensgevaarlijk om wapenstilstanden met dat soort organisaties te sluiten. Het instituut van de Hoedna, de wapenstilstand voor bepaalde tijd, is precies dat. De hoedna dient alleen om tijd te winnen en posities te versterken. Het is geen vredesinstrument maar een oorlogsinstrument. Hamas is geworteld in de Moslim Broederschap, waarover Uri Kupferschmidt zo dadelijk komt te spreken. Het zal velen onder u niet bekend zijn dat in Nederland ook een ander, maar op termijn niet minder gevaarlijk uitgroeisel van de Broederschap actief is. Ik heb het over Hizb ut-Tahrir, een organisatie die in 1953 door Palestijns-Arabische Moslim Broeders in Jeruzalem werd opgericht. Hizb ut-Tahrir is in Nederland actief onder de naam Expliciet. De organisatie heeft geen ledenlijsten en geen rechtspersoonlijkheid en is dan ook eigenlijk in formele zin geen organisatie. Het is een woekering van cellen die bij een kritische hoeveelheid moeten worden geoperationaliseerd. Maar laat er geen misverstand over bestaan: het is de bedoeling van Hizb ut-Tahrir, de broertjes van Hamas, dat zij tegen ons worden geoperationaliseerd, tegen onze rechtsorde, tegen onze samenleving. De Moslimbroeders en hun geestverwanten beogen ons terug te brengen naar de zevende eeuw, en wat dat in de praktijk betekent werd eerder deze week nog eens geïllustreerd in de Saoedische hoofdstad Riyad, waar vier Srilancaanse dieven werden onthoofd waarna hun lijken op staken aan het publiek werden tentoongesteld. Er is uiteindelijk geen verschil tussen Hamas, Islamitische Jihad, Al-Qaeda, Hizb ut-Tahrir, en andere vertakkingen van de soennitische Moslim Broederschap. Zij keren zich niet alleen tegen de Joodse staat, maar ook tegen seculiere regimes in de islamitische wereld en…, tegen de westerse democratieën. Nochtans, worden de doelstellingen en de methodes van deze organisaties door toonaangevende Nederlandse intellectuelen en politici als irrelevant weggezet of van een ondeugdelijke historische verklaring voorzien. In een interview met het herentijdschrift Penthouse van 20 juli 2006 zei SP-leider Jan Marijnissen, en ik citeer: "Het islamitische fundamentalisme, inclusief de terroristische tak, is een reactie op de bezetting van Palestina door Israël, op de Amerikaanse aanwezigheid in het Midden-Oosten, en op de steun van het Westen aan ondemocratische regimes in het Midden-Oosten. Kijk, ik ben tegen geweld, maar het is toch wel een beetje dom als je niet kunt begrijpen hoe dat mechanisme werkt."

Einde citaat…

Tja, tegen zulke overweldigende Ossiaanse en populistische domheid valt eigenlijk niets in te brengen, behalve het blijven schrijven en publiceren van hoe het werkelijk zit.

Dames en heren, ik rond af met een stelling, waarin ik, vanuit mijn calvinistische achtergrond, en met een knipoog naar Prediker, het werk mijner handen wil relativeren, maar dan wel in de context van hetgeen ik eerder gezegd heb. Er komt, althans vooralsnog, geen eind aan de tijd en bijgevolg geen eind aan de geschiedenis, maar wel onverbiddelijk aan degenen die geschiedenis schrijven en aan degenen die de geschiedenis… opschrijven.

Ik dank u voor uw aandacht en complimenteer u met uw tolerantie en uw uithoudingsvermogen.

Terug Print