10 mei 1994

Arafat roept op tot Jihad over Jeruzalem

(...)
De jihad [heilige oorlog, WK] zal doorgaan en Jeruzalem is niet voor het Palestijnse volk. Het is voor de gehele moslim-oemma¹, de gehele moslim-oemma. Jullie zijn [nog] vóór mij verantwoordelijk voor Palestina en Jeruzalem.
Jullie moeten begrijpen dat Jeruzalem onze belangrijkste veldslag is, Jeruzalem, het kostbare heiligdom van de moslims. Dit moet door iedereen worden begrepen en om die reden heb ik voordat ik tekende er op gestaan dat ik een brief zou krijgen, van de Israeli's, dat Jeruzalem een van de kwesties is die moet worden besproken, en niet de staat, de permanente staat van Israel [sic].
Nee, het is de permanente Staat Palestina. Ja. Het is een permanente Staat Palestina en in deze brief, het is erg belangrijk voor iedereen om dat te weten dat ik er op sta [die] te noemen, en zij hebben deze brief geschreven. Ik heb hem tot nu toe niet gepubliceerd².
In deze brief zijn wij verantwoordelijk voor al de christelijke en de moslim en islamitische heilige gewijde plaatsen. Jullie moeten komen en een jihad vechten voor de bevrijding van Jeruzalem, jullie kostbare heiligdom. En dit is erg belangrijk. En voor deze overeenkomst, ik sta er op, met mijn collega's, met mijn broeders, te noemen [sic] dat niet overschrijdend het begin van het derde jaar en direct na de ondertekening van het Cairo-akkoord³, [moet worden] begonnen de toekomst van Jeruzalem te bespreken, de toekomst van Jeruzalem.
En jullie zagen mij op de tv terwijl ik deelnam, toen ik… u herinnert zich het beeld, want ik stond er op Jeruzalem te noemen en ik zei, OK, ik wil niet van alleen Rabin deze belofte. Nee, ik wil deze belofte van de co-sponsors Christopher en Kosyrev⁴ en als getuige president Moebarak, en dit is gedaan. Dit was erg belangrijk voor mij.
En Samaritanen in Nabloes⁵ en Natoerei Karta in Jeruzalem⁶, zij weigeren de staat Israel te erkennen en zij zien zichzelf als Palestijnen. Ik zeg dit om bewijs te geven dat wat zij zeggen dat het hun hoofdstad is. [sic] Nee, het is niet hún hoofdstad.
Het is ónze hoofdstad. Het is jullie hoofdstad. Het is het eerste heiligdom van de islam⁷ en al de moslims.
(het hierna volgende deel van de transcriptie werd pas op 22 mei 1994 bij de Israelische media bekend en op 23 mei gepubliceerd)
Deze overeenkomst⁸, ik beschouw hem als niet meer dan de overeenkomst die getekend was tussen onze profeet Mohammed en [de] Kuraisj⁹. En u herinnert zich dat kalief Omar¹⁰ [de veroveraar van Jeruzalem, WK] deze overeenkomst weigerde [te sluiten] en hem [als] 'sosjadaniya' beschouwde, de overeenkomst van lage waarde. Maar Mohammed had hem geaccepteerd. En wij accepteren nu dit vredesakkoord.

Jasser Arafat in zijn Engelstalige 'jihadtoespraak' in een moskee in Johannesburg op 10 mei 1994, onder andere geciteerd in de Jerusalem Post van 18, resp 23 mei 1994. In verband met mogelijke interpretatieverschillen met betrekking tot de vertaling is de originele transcriptie van de op sommige punten onduidelijke toespraak in het notenapparaat opgenomen¹¹.

1 (Internationale) islamitische geloofsgemeenschap.
2 Deze (in eerste instantie geheime) brief werd op 11 oktober 1993 door de Israelische minister van Buitenlandse Zaken Sjimon Peres gestuurd via zijn Noorse collega Johan Jürgen Holst.
3 Het op 4 mei 1994 in Cairo gesloten Israelisch-Palestijns Gaza-Jericho Akkoord.
4 De VS (vertegenwoordigd door W. Christopher) en de Russische Federatie (vertegenwoordigd door A. Kosyrev) traden op als co-sponsors van de akkoorden.
5 De Samaritaanse gemeenschap in de Arabische stad Nabloes (Samaria) telt enkele honderden zielen.
6 De anti-zionistische Natoerei Karta (een kleine groep ultra-orthodoxe askenazische joden) erkent de staat Israel inderdaad niet en heeft zelfs een 'vertegenwoordiger' in de Palestijnse regering (een 'minister voor joodse zaken').
7 Arafat doelt hier op het feit dat Jeruzalem de eerste (gedurende 16 maanden, in 622-624) gebedsrichting was voor de islamieten.
8 Arafat doelt hier op de Oslo-akkoorden in het algemeen.
9 Mohammed verbrak na twee jaar een tienjarig bestand met de Kuraisj-stam (de heersende groep in Mekka), toen hij eenmaal militair sterk genoeg was om hen te kunnen vernietigen (zie ook de historische chronologie).
10 De veroveraar van Jeruzalem, in 638, kalief Omar ibn al-Khattab. Volgens de islamitische traditie heeft Omar bij de inname van Jeruzalem een van een anti-joodse clausule voorziene overeenkomst gesloten met de plaatselijke christelijke Patriarch Sophronus (continuering van de verbanning van de joden uit de stad).
11 De letterlijke tekst van Arafats Jihad-toespraak van 10 mei 1994 in Johannesburg:
'The jihad will continue and Jerusalem is not for the Palestinian people. It is for all the Moslem uma, all the Moslem uma. You are responsible for Palestine and Jerusalem before me.
'You have to understand our main battle is Jerusalem, Jerusalem the precious shrine of the Moslems. This has to be understood by everybody and for this I was insisting before signing to have a letter from them, from the Israelis, that Jerusalem is one of the items which has to be under discussion and not the state, the permanent state of Israel.
'No. It is a permanent State of Palestine. Yes. It is a permanent State of Palestine and in this letter it is very important for everybody to know I insist to mention and they have written this letter. I didn't publish it until now.
'In this letter we are responsible for all the Christian and the Moslem and Islamic holy sacred sites. You have to come and to fight a jihad to liberate Jerusalem, your precious shrine. And this is very important. And for this agreement I insist with my colleagues, with my brothers, to mention that not exceeding the beginning of the third year and directly after the signing of Cairo Agreement to start discussing the future of Jerusalem, the future of Jerusalem.
'And you saw me on TV while I was participating when I was ... you remember the picture, because I was insisting to mention Jerusalem and I said, OK I don't want from only Rabin this promise. No I want this promise from the cosponsors Christopher and Kosyrev and as a witness President Mubarak, and this had been done. This was very important to me.
'And Samaritans in Nablus and Natorei Karta in Jerusalem, they are refusing to recognize the State of Israel and they are considering themselves as Palestinians. I'm saying this to give proof that what they are saying that it is their capital. No, it is not their capital.
'It is our capital. It is your capital. It is the first shrine of the Islam and all the Moslems.
(het hierna volgende deel van de transcriptie werd pas op 22 mei bij de Israelische media bekend en op 23 mei gepubliceerd, WK)
'This agreement, I am not considering it more than the agreement which had been signed between our prophet Mohammed and Kuraish. And you remember that Caliph Omar refused this agreement and considered it soshadaniya, the agreement of the very low class. But Mohammed had accepted it. And we are accepting now this peace accord.'