CIDI Israel Nieuwsbrief 2001
Een jaar later
Hadassa Hirschfeld
Deze maand is het een jaar geleden dat het vredesoverleg in Camp David tussen ex-premier Barak en de Palestijnse leider Arafat onder leiding van ex-president Clinton mislukte. Nog niet eerder waren partijen zo dicht bij de beëindiging van het conflict. Arafat verkoos evenwel geweld boven aanvaarding van een compromis. In zijn eerste speech sinds zijn verkiezingsnederlaag van februari jl. voor het Jaffee Center for Strategic Studies van de Universiteit van Tel Aviv zei Barak dat Arafats keuze om van de onderhandelingstafel weg te lopen, vooral was ingegeven door diens angst, dat aanvaarding van het vredesvoorstel de basis van zijn leiderschap zou aantasten.
Gezien de gebeurtenissen van de afgelopen weken, waarbij ondanks het bestand bomaanslagen in Israel plaatsvonden en opnieuw Palestijnse en Israelische doden vielen, is het niet waarschijnlijk dat partijen snel zullen terugkeren naar de onderhandelingstafel. Sharon herhaalde deze week nog eens uitdrukkelijk, dat Israel niet onder druk van geweld zal gaan onderhandelen. Er zal alleen vooruitgang geboekt kunnen worden indien de rust volledig is teruggekeerd.
Inmiddels circuleren geruchten, dat de regering Sharon plannen heeft klaar liggen om onder Palestijns bestuur staande gebieden opnieuw in te nemen en last but not least 'lekte' er een rapport uit van de Shin Beth, waarin deze veiligheidsdienst uiteenzet dat het beter ware indien Arafat zou verdwijnen; o.a. omdat deze zo "onverantwoordelijk opereert, dat een Israelisch-Arabische oorlog zou kunnen uitbreken". Evenals de Shin Beth zei ook Barak, die overigens waarschuwde tegen een massale Israelische aanval, dat er op dit moment geen Palestijns leiderschap is "die bereid is een overeenkomst met Israel te sluiten, dat de primaire belangen van Israel garandeert".
Het debat in Israel of men nu al dan niet beter af is met Arafat is een uitvloeisel van Arafats zwakke leiderschap. Zelfs Sjimon Peres moest deze week constateren dat van Arafats beslissing eind vorige week om serieuze maatregelen tegen terreur te nemen niet veel te zien is.Arafat realiseert zich ondertussen dat hij alleen een grootscheepse aanval van Sharon op de Palestijnse gebieden en daarmee op zijn leiderschap kan vermijden, indien hij een zelfmoordaanslag zoals die van 1 juni bij de discotheek in Tel Aviv kan voorkomen. Dat kan alleen als hij zijn politiek om zijn leiderschap te baseren op handhaving van het huidige geweldsniveau laat varen en doortastend optreedt tegen terroristen in zijn gebied. Laat hij dat na, dan is dat eerder een gevaar voor zijn leiderschap dan de terugkeer naar de onderhandelingstafel.