Marokkaanse veiligheidsmuur al twee decennia onomstreden

Wereldwijd is fel geprotesteerd tegen het door Israel optrekken van een veiligheidshek. Het Israelische hek wordt zelfs vergeleken met de Berlijnse Muur ook al bestaat slechts een klein stuk ervan daadwerkelijk uit beton. Marokko heeft al veel langer zo’n hek.

Op 9 december nam de Algemene Vergadering van de VN een resolutie aan waarin van Israel wordt geëist dat de bouw van het hek wordt gestaakt en dat het al voltooide deel wordt ontmanteld. De kwestie werd bovendien bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag neergelegd. Ook Marokko stemde voor deze resolutie.

Tot nu toe werd nergens in de media en de internationale politiek melding gemaakt van het feit dat Marokko al meer dan twintig jaar beschikt over een ‘veiligheidsmuur’, bestaande uit meters hoge zandbergen, bunkers, prikkel-draadversperringen en mijnenvelden. Het bouwwerk is 2.500 kilometer lang (langer dan de Chinese Muur) en heeft tot doel de guerrillastrijders van Polisario buiten Marokko en het sinds 1976 door dat land bezette deel van de Westelijke Sahara te houden. Rabat heeft niet alleen historische aanspraken op het gebied, maar profiteert bovendien van de er aanwezige bodemschatten. Toch heeft de internationale gemeenschap nimmer de bezetting van de Westelijke Sahara door Marokko erkend. Ruim tweederde van de Westelijke Sahara wordt bezet en is door de muur omgeven. Met de bouw van de muur, die ook sectoren van de door Marokko bezette gebieden in “bantoestans” opdeelt, waardoor plaatselijke inwoners geheel geïsoleerd zijn, werd in 1981 begonnen en in 1986 werd hij voltooid. In het gebied aan gene zijde van de muur verkeren al 28 jaar lang meer dan 165.000 door Marokko verdreven Saharanen in de meest erbarmelijke omstandigheden. De VN en internationale mensenrechtenorganisaties hebben de bouw van de Marokkaanse muur nimmer veroordeeld. En over een recht op terugkeer van vluchtelingen wordt eveneens gezwegen.