ATV 29 april 2003

"Je mag niet meer hardop zionist zijn"

Maandag 28 april herdacht de Joodse gemeenschap de in de Tweede Wereldoorlog vermoorde Joden tijdens de Jom haShoa herdenking in de voormalige Hollandse Schouwburg te Amsterdam. In dat gebouw werden tijdens WO II tienduizenden Amsterdams Joden bijeengedreven, voordat ze naar Westerbork en naar de vernietigingskampen werden gedeporteerd. Onder de sprekers was naast o.m. de burgemeester van Amsterdam Job Cohen en Simone Kukenheim. Ze sprak namens de Joodse jongeren, de "derde generatie" en maakte veel indruk. Simone is bestuurslid van CiJo, de CIDI Jongerenorganisatie. Hieronder haar speech:

"Je mag niet meer hardop zionist zijn"

Speech gegeven door Simone Kukenheim namens joodse Jongeren ter gelegenheid van Jom Hasjoa, maandag 28 April 2003, Hollandsche Schouwburg, Amsterdam.

Voor U staat iemand van de derde generatie na de oorlog net zoals velen in uw midden, hier in Amsterdam en in heel Nederland, en zoals er ook al een vierde generatie is. Generaties die de oorlog niet hebben meegemaakt, maar die de oorlog herinneren door de pijn van hun families. Ik wil u iets vertelen over deze generaties over de jeugd die ze meemaken, een jeugd die vele van hun grootouders niet gekend hebben, en over de uitdagingen die ze aangaan.

Want op school en op de universiteit, in de tram en in de krant, in de 21ste eeuw bestaat nog steeds antisemitisme. En wat doe je dan? Moet je de barricaden op om uit te schreeuwen hoe schandalig en verwerpelijk antisemitisme is? Moet je je gaan verdedigen en zeggen het vooroordeel onjuist is en dat de joden niet verwikkeld zijn in een groot complot en al het geld bezitten? Of moet je je mond houden in de hoop geen aandacht te trekken en in de hoop dat het wel weer over waait. Joodse Jongeren worstelen soms dagelijks met dit probleem.

Je mag bijvoorbeeld niet meer hardop Zionist zijn. Want dat zou niet politiek correct zijn. Zelfs niet als zionisme voor velen onder ons niets meer of minder betekent dan blij zijn dat Israel bestaat, bijvoorbeeld omdat daar de feestdagen hetzelfde zijn als de onze. Hopen dat het goed gaat met Israel, omdat we er veel familie hebben wonen. Bijzonder vinden dat Israel bestaat, omdat haar geschiedenis nauw verbonden is met die van ons.

Deze voorbeelden vormen de uitdagingen van deze tijd. Joodse Jongeren gaan er mee om door als trotse burgers uit te leggen wie ze zijn wat ze bezighoudt en waarom . Ik zeg burger omdat dit een delicaat thema is bij andere religieuze/etnische minderheden in Nederland.

Maar let wel, burger in een democratie ben je niet als de regering een standpunt in neemt wat het jouwe is, om je als dat niet zo is, te distantiëren van je samenleving. Leven in een democratie betekent niet dat alleen de wil van de meerderheid telt, maar juist dat ook etnische en religieuze minderheden vrij zijn, beschermd worden en in hun waarde worden gelaten. Leven in een Democratie als minderheid betekent dat je soms moet uitleggen en laten zien wie je bent, wat soms vermoeiend is omdat je de oude en nieuwe vooroordelen die er zijn moet ontkrachten, maar wat Joodse Jongeren vol trots doen, door in het publieke debat te treden, te demonstreren, les te geven op scholen of in gesprek gaan met andere minderheden in Nederland. Joodse Jongeren doen dit met betrokkenheid, kennis en overtuiging. En ik wil dan ook eindigen door te benadrukken hoe belangrijk daarom de ontwikkeling en het werk van deze jongeren en jongeren organisaties is, voor het verwerken van het verleden en het bouwen aan een nieuwe toekomst.