Brabants Dagblad 24 mei 2003

Accepteren dat Israël recht van bestaan heeft

Door Arik Suissa, Centrum Informatie en Documentatie Israel

Israël wordt haar hele bestaan al geterroriseerd. Sinds de oprichting van de staat Israël, nu 55 jaar geleden, heeft een grote hoeveelheid terroristische organisaties geprobeerd Israël te vernietigen en haar joodse inwoners 'de Middellandse zee in te drijven'. Zo zijn er tussen 1951 en 1956 967 Israëli’s omgekomen bij honderden terroristische aanvallen vanuit Jordanië, Syrië, Libanon en Egypte. De overheden van deze landen deden niets tegen dit illegale geweld; in veel gevallen steunden ze het juist. Omdat de veelheid van terroristische organisaties ongecoördineerd te werk gingen, besloot de Arabische Liga in 1959 tot de oprichting van een paraplu organisatie. Deze organisatie werd de PLO. In 1963 voegde Fatah zich bij de PLO en haar leider, Yasser Arafat, zou hét gezicht worden van deze terroristische 'superclub'. Hiermee is het argument dat velen voeren, waaronder de SP, dat het huidige geweld tegen Israël ophoud als Israël zich terugtrekt uit de Westbank en Gaza onjuist bewezen. De PLO, Arafat en vele anderen voerden hun dodelijke acties al uit lang voordat Israël de Westbank en Gaza op respectievelijk Jordanië en Syrië veroverde in de zesdaagse oorlog van 1967. De hoofdoorzaak van het conflict is dan ook de nog steeds bestaande afwijzing door terroristische organisaties en door vele landen in het Midden-Oosten van het bestaansrecht van Israël. Vrede voor allen in en rond het Israël kan pas worden bereikt als de volkeren in het Midden-Oosten accepteren dat Israël recht van bestaan heeft.

Helaas prediken vandaag de dag nog vele organisaties Israels vernietiging. De populaire moslim fundamentalistische Palestijnse organisaties Hamas en Islamitische Jihad hebben dat in hun handvest staan. Zij plegen voortdurend aanslagen op Israelische burgers die niet in bezet gebied wonen, maar in het eigenlijke Israel. In het licht van deze realiteit moet men de beelden van het conflict zien om te begrijpen waarom Israël doet wat ze doet. Ik zal overigens de laatste zijn om te ontkennen dat Israël geen fouten maakt. De afgelopen jaren hebben verschillende acties van het Israelische leger niet uitgepakt zoals dat had gemoeten.

Echter, op korte termijn kán Israël gewoonweg niets anders, het moet de militante Palestijnen wel hard aanpakken, anders bestaat het gevaar van de eigen vernietiging.

Op korte termijn dient ook de Palestijnse Autoriteit te vechten tegen deze compromisloze organisaties, teneinde de wens van een groot gedeelte van de Palestijnse bevolking in vervulling te laten gaan: een onafhankelijke Palestijnse staat. De Palestijnen hebben hier, mijns inziens, zowel cultureel als historisch recht op. Maar in vrede leven met Israël betekent wel het keihard aanpakken van organisaties die dood en verderf prediken tegen Israël. De wereld dient schouder aan schouder te staan in dit streven, zoals de wereld dat ook dient te doen op andere plekken in de wereld (bijv. Indonesie of Marokko). Bezoeken als die van EU buitenland coördinator Solana aan Arafat (hij veroordeelde aanslagen gepleegd door zijn eigen Fatah!) dienen dat doel allerminst.

Op lange termijn dienen zowel Israël als de Palestijnen d.m.v. educatie hun beiden volkeren op te voeden met de realiteit van 2 staten. Het prediken van haat dient uit de Palestijnse schoolboekjes te worden verwijdert. In Israël is Arabisch sinds vele jaren een vak op de middelbare school en zo dient bij de Palestijnen het Hebreeuws te moeten worden onderwezen. Daarnaast dienen beiden in hun respectievelijke onderwijsprogramma's het recht dat ze beiden hebben in vrede en veiligheid naast elkaar te leven een centrale plaats in te nemen.