AEL hitst anti-globalisten op tegen VS en Israel

Op 29 december publiceerde de Arabisch-Europese Liga van Dyab Abou Jahjah, die ook in Nederland actief wil worden, een ‘open brief aan de anti-globalistische beweging in Europa en de VS’. De integrale tekst van deze schokkende oorlogsverklaring kan men lezen in de Engelstalige sectie van de AEL-site, www.arabeuropean.org. Er is voor zover bekend geen Nederlandstalige versie verspreid.

Hieronder volgen vertalingen van enkele passages.

[…] De Arabische natie en de Islamitische gemeenschap (Oema) vormen al sinds 1991 de speerpunt van de strijd tegen de globalisering. Het aanvaarden van die verantwoordelijkheid was niet onze keus, maar werd ons door de krachten van de geschiedenis opgedrongen. Eerst de ineenstorting van het Sovjetblok en het verdwijnen van een belangrijk tegenwicht tegen Amerikaanse dominantie, en ten tweede de sinds 1948 voortdurende zionistische invasie van Arabisch grondgebied. De Arabieren hebben geen keus dan op drie niveaus te strijden. Ten eerste tegen de Amerikaanse invasie (van Irak), ten tweede tegen de zionistische bezetting, en ten derde tegen het merendeel van de Arabische regimes, die niets anders zijn dan marionetten in de handen van de Amerikanen en de zionisten. Het is een drieledige strijd voor vrijheid, eenheid en sociale rechtvaardigheid, die de Arabische nationale strijd zijn karakter geeft: dan van een nationale bevrijdingsstrijd.

Ons volk is erin geslaagd de strijd te leiden zonder dat staten of regeringen daarbij een rol van betekenis vervulden. De Arabische strijd is qua karakter en vorm een volksstrijd. Het verzet in Libanon was een volksstrijd, de intifada was dat, en zelfs de meest gewelddadige en extreme acties van de Arabische strijd werden door volksorganisaties uitgevoerd. Het is precies vanwege het feit dat het Arabische verzet zijn volkskarakter en methodiek behoudt dat het onoverwinnelijk en onverwoestbaar is.

[…] Beste vrienden, het Arabische volk heeft geen andere keus dan vuur met vuur te bestrijden en geweld met geweld. Daarom moet onze steun voor het verzet van het volk onvoorwaardelijk en uitgesproken zijn, ondanks de ethische en morele dilemma’s die dat voor ons met zich mee kan brengen. Het verschil tussen overwinning en nederlaag zal in een fractie van een seconde bepaald worden. Die fractie van een seconde kan gevolgen hebben die zullen eeuwen duren, dus vecht eerst terug en ga pas daarna er over filosoferen. Sla eerst terug en beoordeel pas later of het in moreel opzicht wel juist was. Wij staan niet tegenover een eerzame vijand, dus laat ons niet het slachtoffer worden van onze moraliteit. De enige wapens waarover wij soms de beschikking hebben zijn bittere vertwijfeling en de wil om te overleven. In plaatsen als Palestina en Irak moet dit de enige heersende logica zijn. In dit soort plaatsen moet het verzet net zo vermetel zijn als de aanval waartegen wordt gestreden, anders zal het genadeloos verpletterd worden. In deze context is neutraliteit geen optie, neutraliteit betekent het steunen van de agressor. […]

Wij worden beroofd van het merendeel van onze mensenrechten, onze burgerrechten en ons recht ons bestaan zeker te stellen. De AEL is per definitie een antiglobalistische beweging. Wij zijn de slachtoffers van deze globalisering en wij zijn vastbesloten een nieuwe globalisering tot stand te brengen, die van rechtvaardigheid en welzijn en niet die van uitbuiting en onderdrukking.

Als de Arabische en Islamitische stem in deze anti-globalistische beweging, ervaren wij meer verantwoordelijkheid voor onze broeders en zusters in Palestina, Irak en de rest van de Arabische en Islamitische wereld. Wij laten hun stem horen en wij zullen de stem van de stemlozen zijn. […]

Net als het Arabische verzet is dat van de AEL een volksverzet en onoverwinnelijk. Wij hebben geen kantoren die kunnen worden gesloten en geen subsidies die kunnen worden ingetrokken. Wij zijn voor ons functioneren niet van die zaken afhankelijk, ons enige kapitaal bestaat uit onze activisten en dat zijn mensen die bereid zijn te sterven voor de zaak van de rechtvaardigheid en gelijkheid, laat staan dat zij ervoor naar de gevangenis willen. […]

Beste vrienden, de anti-globalistische beweging kan geen exclusief marxistische en anarchistische club zijn. Wij geloven dat niet-marxistische organisaties en personen er een belangrijke rol in kunnen spelen. De anti-globalistische beweging moet er een zijn van verzet tegen onderdrukking en onteigening. Het verzet van de volken tegen het (globalistische) rijk is geen ideologische keus, het is een overlevingsstrijd.
Het rijk wordt gevormd uit staten (de VS en zijn lakeien), zijn openlijke (Bush en Blair) en geheime (multinationals en kartels) leiders. Het heeft een ideologie (hegemonie en uitbuiting) en het rukt op. Het verzet is verdeeld, ongestructureerd, verward en verliest terrein. Dit moet veranderen. Wij moeten leren van de ervaringen van hen die met de meest onmenselijke verschijningsvorm van dit rijk te maken hebben: met het zionisme.

In Palestina werken de facties van het verzet met elkaar samen. Zij weten allemaal dat de weg naar de vrijheid bestaat uit de eenheid van alle strijders tegen de gezamenlijke vijand en voor het algemeen belang. Die les moeten wij onthouden. Wij sluiten verbonden met extreemrechts uit, maar wij roepen alle linkse, centraal-religieuze revolutionairen en progressieve nationalisten op een front te vormen. De AEL zelf is het voorbeeld van zo’n eenheid. […]

Wij zijn in oorlog en iedere democraat die bereid is te strijden voor gerechtigheid, vrijheid en gelijkheid, waar dan ook, zou aan onze kant moeten staan. […]

Wij moeten ons met wapens verzetten als wij met wapens worden aangevallen. En ons bij iedere kans die zich voordoet verzetten met woorden, ideeën en demonstraties en verkiezingen en stakingen en burgerlijke ongehoorzaamheid. Net als het rijk, moeten wij duizend gezichten en strategieën hebben, maar zonder ons doel uit het oog te verliezen. […]

Het rijk laat zijn tanden zien, het verzet ertegen moet dat ook doen, of falen. […]

De Islam leert ons dat het opstaan tegen een onderdrukker je je leven kan kosten, maar dat ene moment van waardigheid is beter dan een leven van onderwerping aan onrechtvaardigheid.’