Amsterdamse raadsfracties eisen opheldering over terreurverheerlijking bij anti-Israeldemonstratie

De CDA- en VVD-fracties in de Amsterdamse gemeenteraad willen opheldering over terreurverheerlijking en het tonen van hakenkruizen naast het Nationaal Monument op de Dam. Bij de wekelijkse anti-Israeldemonstratie werd afgelopen zondag rapmuziek afgespeeld waarin wordt gefantaseerd over een aanslag op een bus in Tel Aviv. De partijen stellen vandaag negen schriftelijke vragen aan het college van burgemeester en wethouders.

Op opnames is te horen dat tijdens de demonstratie het nummer ‘Free Palestina’ van rapper Ismo ten gehore werd gebracht. In dit nummer is de volgende tekst te horen: “Een paar jaar later, spitsuur in Tel Aviv. […] Ze stapt de bus in, met haar ook nog een man of zestig. […] Ze ziet haarzelf met hem zitten als haar ogen sluiten; al die wraakgevoelens in haar die komen naar buiten. Al die wraakgevoelens in haar die wil ze nu uiten; dus ze blaast zichzelf op.” Rapper Ismo werd eerder dit jaar, na aangifte van CIDI, veroordeeld voor antisemitisme en homohaat.

De gemeenteraadsfracties zijn ook ontstemd dat het tonen van hakenkruizen en kakkerlakken, in combinatie met de Israelische vlag, wordt toegestaan bij het Nationaal Monument op de Dam. Eerder schreef de burgemeester, in reactie op een demonstratie van Pegida, nog dat het tonen van deze symbolen zich “niet verhoudt met het traumatische verleden van Amsterdam” en de bescherming van met name Joodse Amsterdammers raakt. Raadsleden Diederik Boomsma (CDA) en Marianne Poot (VVD) vragen of dit ook het geval is bij het protest op de Dam.

De Damdemonstratie is al langer punt van discussie in de Amsterdamse raad. Sinds 4,5 jaar demonstreert een groepje boycotactivisten onder leiding van Simon Vrouwe, soms meerdere keren per week, op het plein. Enige tijd geleden werd als reactie hierop een tegendemonstratie met Israelische vlaggen op touw gezet. Provocaties over en weer zorgden ervoor dat de politie de twee groepen regelmatig uit elkaar moet halen. Pro-Israel activist Michael Jacobs zat vorig jaar tijdens Rosj Hasjana zes dagen lang in voorarrest, omdat hij weigerde met zijn Israelische vlag verder dan 50 meter van een pro-Palestijnse demonstrant te gaan staan. Eind oktober kwam Jacobs om dezelfde reden opnieuw in aanraking met de politie.

Jacobs werd op zijn beurt weer aangevallen en mishandeld door een pro-Palestijnse activist. De dader kreeg een voorwaardelijke celstraf van dertig dagen en een boete van 570 euro. Ook Simon Vrouwe zelf werd meerdere keren veroordeeld, omdat hij zonder vergunning collecteert. Volgens de activist gaat dit geld naar de Gazastrook. Op 27 november om 10.15 uur moet Vrouwe daarom opnieuw voor de Amsterdamse politierechter verschijnen. Naar verwachting zal dan worden besloten dat hij zijn voorwaardelijke taakstraf van 16 uur daadwerkelijk moet gaan uitvoeren.

Uit onderzoek van CIDI blijkt bovendien dat Vrouwe in nauw contact staat met de Palestijnse terreurorganisatie Hamas. Amin Abou Rashed, volgens verschillende onderzoekers en inlichtingendiensten fondsenwerver voor Hamas in Europa, geeft financiële steun aan de campagne van Vrouwe. Afgelopen zondag was de organisatie van Rashed, PGNL, zelfs betrokken bij de organisatie en liet hij zijn gezicht zien op de Dam. “Hoe staat het college tegen de aanwezigheid van personen die fondsen werven voor organisaties die door de Europese Unie als terroristisch worden gezien?”, willen Boomsma en Poot weten.

Volgens de vragenstellers mogen de demonstranten gebruik maken van hun recht op vrijheid van betoging, maar hoeft dit niet te betekenen dat de groep van Vrouwe voortdurend mag demonstreren op de Dam. Ze vragen de burgemeester daarom het aantal demonstraties te beperken, en de demonstranten zo nodig te verhuizen naar een andere plek in Amsterdam.

Alle partijen in de gemeenteraad van Amsterdam, behalve DENK en BIJ1, ondertekenden kort voor de verkiezingen het Amsterdams Joods Akkoord. De partijen hebben zich hiermee gecommitteerd aan de bestrijding van antisemitisme. Volgens de internationaal erkende werkdefinitie van antisemitisme, opgenomen in het akkoord, zijn vergelijkingen tussen het nazisme en het beleid van de Joodse staat antisemitisch. Dergelijke vergelijkingen zijn niet alleen incorrect, maar bagatelliseren ook de misdaden van nazi-Duitsland.