Arafat revisited

Wie het weet mag het zeggen. Komt er een Palestijnse coalitieregering, die Israel zal erkennen, of maken we dezer dagen weer een typisch staaltje van Palestijnse woordspelletjes naar de beste Arafatsiaanse tradities mee?

door Ronny Naftaniel

Het begon vorige week met het opvallende optreden van de Palestijnse president Abbas voor de Algemene Vergadering van de VN. Ten overstaan van de wereldleiders sprak hij de hoopvolle woorden dat “enige toekomstige Palestijnse regering alle oude akkoorden met Israel zal onderschrijven, waaraan de PLO en de Palestijnse Autoriteit zich gebonden hebben.” Deze oude akkoorden behelzen ondermeer de Oslo-overeenkomsten, waarin het Palestijnse leiderschap belooft geen terreur meer te plegen en de briefwisseling van 9 september 1993, waarin de PLO Israel op basis van resolutie 242 erkent. Abbas beloofde de wereldleiders verder, dat de nieuwe Palestijnse regering de vredesbesprekingen met Israel zal hervatten en een einde zal maken aan de chaos op de Westelijke Jordaanoever en in de strook van Gaza.

Het Kwartet, bestaande uit de EU, Rusland, de VS en de VN, reageerde opgetogen op de woorden van Abbas. Het beloofde de politieke dialoog met de Palestijnse regering te hervatten als de woorden van de Palestijnse president bewaarheid zouden worden. Ook de Israelische minister Peres, die in de marge van de Algemene Vergadering een gesprek met de Palestijnse leider voerde, was voorzichtig optimistisch. “Abbas is een leider van de vrede” en “een betrouwbare man” zei de Israelische staatsman. Hij kondigde een gesprek met premier Olmert aan als Abbas zou bereiken, wat hij beloofd had.

Op dezelfde dag gooide de Palestijnse premier Haniyeh elke hoop in gruzelementen. De Hamasleider verklaarde dat hij geen leiding zou geven aan een eenheidsregering als deze het bestaansrecht van Israel zou erkennen. Hij zei dat Hamas bereid was een Palestijnse staat te aanvaarden op al het in 1967 door Israel veroverde grondgebied en zich te willen houden een langdurige wapenstilstand. Maar het erkennen van Israel, dat nooit. De politieke adviseur van Haniyeh zei het nog krachtiger: “Er zal geen sprake zijn van een coalitieregering, als Hamas Israel moet erkennen”. Daarop reageerde president Abbas met de opmerking dat de coalitiebesprekingen weer terug zijn bij af.

Deze week zijn de besprekingen tussen de Palestijnse fracties voortgezet. Wat eruit komt laat zich raden. Of het wordt een totale mislukking, of er komt een vaag compromis uit, dat de wereldgemeenschap zal moeten verwerpen. In beide gevallen zal het isolement van de Hamasregering doorgaan en zal de Palestijnse bevolking daarvan de zure vruchten plukken. Palestijnse leiders hebben al te lang gegoocheld met woorden. Pas als zij Israel ondubbelzinnig aanvaarden, kan het Palestijnse volk in zijn eigen staat in voorspoed leven.