Blauwdrukken kamp Auschwitz ontdekt

De Duitse krant Bild heeft vorige week nooit eerder geziene architectonische plannen van het vernietigingskamp Auschwitz gepubliceerd. Daarin wordt duidelijk dat een ieder die bij de planning en bouw van het concentratiekamp betrokken was, moest weten dat het kamp bedoeld was om fabrieksmatig mensen te vergassen, zo stelt het blad.

De plattegronden, dwarsdoorsneden en kaarten op vergeeld papier – de meeste getekend op een schaal van 1:100 – werden tijdens een ontruiming van een verlaten appartement in Berlijn gevonden. Ze werden tussen 1941 en 1943 opgetekend.

De 28 documenten bevatten ondermeer gedetailleerde schetsen van de gevangenenbarakken, een “ontluizingsgebouw” met gaskamer, een crematorium en een dwarsdoorsnede van de beruchte toegangspoort tot het kamp.

Op één van de kaarten staat in groene inkt de handtekening van Heinrich Himmler, de leider van de SS.

Wannsee
Op 20 januari 1942 kwamen nazi-functionarissen in het plaatsje Wannsee ten oosten van Berlijn bijeen, waar ze het vernietigingsplan bedachten. Van oudsher zien historici deze ontmoeting als het begin van de uitroeiïngscampagne, opgesteld door de nazi’s. Het Duitse blad stelt echter dat deze documenten laten zien dat tot de fabrieksmatige uitroeiïng van Europese Joden al eerder besloten was.

Dr. Hans-Dieter Kreikamp, chef-directeur van de federale archieven in Duitsland, noemt de vondst “zeer belangrijk”.

“De plannen zijn authentieke certificaten van een systematisch geplande genocide op de Europese Joden.”

Blauwdruk gaskamer Auschwitz
Blauwdruk van de gaskamer, de sluizen en de hallen in het “ontluizingsgebouw”. Klik op de afbeelding om het te vergroten.

Gaskamer
Een schokkend document van de nazi-terreur is de plan omtrent het “ontluizingsgebouw”. Daar leidt een kleedruimte naar een was- en doucheruimte en dan weer naar een kleedruimte. In de kleedruimten zijn er ook deuren die leiden naar twee hallen (Vorräume). Deze hallen leiden weer naar sluizen (Schleusen) die de toegang verlenen tot de gaskamer (Gaskammer).

“Dat er in de 11,66 bij 11,20 meter grote gaskamer geen kledingstukken met blauwzuurgas ontluist werden, maar mensen vergast werden, moet als zeer waarschjnlijk aangenomen worden,” zo schrijft de Bild. Dit, omdat het plan dateert van 8 november 1941. Op dat moment experimenteerde kampcommandant Rudolf Höß al met het blauwzuurgas Zyklon B, waarmee hij in Auschwitz zieke gevangenen en Russische krijgsgevangenen liet vermoorden.

Het is onduidelijk of het “ontluizingsgebouw”, zoals deze is opgetekend in de plannen, precies zo werd nagebouwd. Zeker is dat de massavergassingen van Europese Joden in Auschwitz in het voorjaar van 1942 in een oude boerderij, het zogeheten Rode Huis, begon.

Over de gang van zaken zei de in 1947 in Auschwitz geëxecuteerde kampcommandant Höß tijdens zijn proces: “De inkomenden moesten zich uitkleden; ze gingen eerst heel rustig de ruimte in … Tot enigen toch wantrouwig werden en van verstikking, van vernietiging spraken: er ontstond dan meteen een soort paniek. Nochtans werden degenen die nog buiten stonden snel de kamers binnengedreven en (de deuren) dichtgeschroefd.”

“Bij de volgende transporten werd vantevoren gekeken naar de rustelozen en deze werden niet uit het zicht gelaten.  Werd hun onrust merkbaar dan werden de onrustigen discreet achter het huis met een klein geweer gedood; dat was voor de anderen niet te horen.”

Blauwdruk kelderverdieping Auschwitz
Blauwdruk van de kelderverdieping. Linksonder de funderingen van de verbrandingsinstallaties, rechts de lijkenkelder. Klik op de afbeelding om het te vergroten.

Crematoria

Aanvankelijk werden vermoorde Joden in kuilen verbrand, maar reeds in oktober 1942 werd begonnen met een werkplan voor de bouw van een groot crematorium.  In november werden de eerste tekeningen opgetekend. Eén van de documenten die Bild heeft gepubliceerd bevat een eerste schets van het crematorium.

Bijzonder onthullend zijn de tekeningen van de kelderverdieping. Daar staan de fundamenten van de verbrandingsinstallaties, die later door het bedrijf Topf und Söhne geleverd werden. Op het ontwerp is ook de lijkenkelder te zien. Daarvan is alleen de breedte van 8 meter genoemd. De lengte hing af van de vraag of zoals er in het Duits bij geschreven staat: “Länge nach anfallendem Bedarf”.

In totaal waren er in het vernietigingskamp vier grote crematoria, waar het overgrote deel van de in Auschwitz vermoorde mensen gecremeerd werden.