#Bringbackourboys

Wat er precies is gebeurd die bewuste middag op de Westbank is nog onduidelijk, maar de ontvoering van Eyal, Gilad en Naftali is voor Israël de herbeleving van een trauma. Drie jongens van 16, 16 en 19 kwamen op die middag niet thuis van school. Ze zouden zijn opgepikt door een gestolen auto met Israelisch nummerbord die later uitgebrand bij Hebron werd gevonden.

Gekidnapt? Zoveel is zeker. Een van de jongens heeft nog kunnen bellen naar Israels noodnummer 100. Pas na zeven uur werd die melding serieus genomen. De kidnappers hebben dus ruim de tijd gehad om ze waar dan ook naartoe te brengen. Zijn ze nog in leven? Offi cials nemen dat aan, maar feit is dat niemand het weet. Hoewel Israel vrijwel direct met een beschuldigende vinger naar Hamas wees, heeft Hamas de actie nog niet opgeëist.

Dat kan zijn omdat de Palestijnse eenheidsregering dan meteen naar het vierkante archief kan worden verwezen. Hoewel Netanyahu hoog van de toren blies door Abbas verantwoordelijk te houden voor de terugkeer van de jongens, heeft Abbas zelf in niet mis te verstane bewoordingen deze terroristische daad veroordeeld. Veel Palestijnen juichten de actie echter toe. Er werd op een aantal plekken, ook bij de Birzeit Universiteit, getrakteerd om ‘het heugelijke feit te vieren’. Met de samenwerking tussen Israelische en Palestijnse veiligheidstroepen op jacht naar de jongens heeft Abbas zich niet bepaald populairder gemaakt.

President Peres, die zijn laatste dagen als president beleeft en zich nu alle vrijheid permitteert om stevige kritiek te leveren op de regering, viel Abbas bij door te verklaren dat Abbas zijn leven riskeert met de manier waarop hij deze zaak aanpakt. Peres zou best gelijk kunnen hebben. De Palestijnse eenheidsregering, een zakenkabinet van Fatah en Hamas, stond al vrijwel meteen na de vorming onder druk. Israël reageerde met de aankondiging van de bouw van nog eens 1500 huizen buiten de ‘Groene Lijn’, wat in PR-opzicht een nieuwe blunder bleek. De wereld kent zo langzamerhand deze Pavlov-reacties wel. Ze zijn voorspelbaar en beslist niet effectief. Integendeel.

Met de ontvoering van deze jongens is Netanyahu’s grootste vrees uitgekomen. Na jaren gevangenschap werden voor een soldaat, Gilad Shalit, 1027 veroordeelde Palestijnen geruild; welke prijs zal voor deze jongens betaald gaan worden? Als die valt te betalen, moet daarbij worden aangemerkt. De ruil van Shalit heeft een gevaarlijk precedent geschapen, waarvan nu gebruik wordt gemaakt. Dat er doden zijn gevallen bij de Israelische actie op de Westbank is triest, iedere dode is er een teveel. Maar laten we alsjeblieft ophouden met piepen over de acties van het leger. Het is namelijk heel eenvoudig om die te stoppen. Hoe? Wel, just #Bringbackourboys. Het alternatief zal voor beide partijen veel dramatischer zijn.

E.V.

 

Commentaar Israel Nieuwsbrief, nummer 4, juni 2014