CIDI-commentaar: Wat als?

Foto: Michiel Dijcks / FlickrDinsdagavond 8 oktober vond in de Tweede Kamer de behandeling plaats van een rapport over het Israelisch- Palestijnse conflict van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV).

U zou het ‘voor de lol’ moeten lezen. Ik ben benieuwd of u er dan met net zo’n stijgende verbazing van kennis zult nemen als ik. Zelden las ik zo’n eenzijdig stuk, en dat van de hand van een groep mensen dat zichzelf ‘expert’ noemt op het gebied van buitenlandbeleid. Nog curieuzer werd het toen ik de namen van de leden van de Raad doornam, want wie kwam ik daar tegen?

Ambassadeur Van Dam. Hé, was dat niet dé ambassadeur Van Dam, met wie ik het genoegen had te discussiëren tijdens een uitzending van Knevel en Van de Brink over het boycotten van producten uit de Westbank? De man die zichzelf presenteerde als voormalig ambassadeur maar van wie minder bekend is dat hij gelieerd is aan The Rights Forum, u weet wel, het clubje van een niet nader te noemen voormalig premier? Van Dam, de man die me tijdens die discussie toebeet dat ik vertegenwoordiger was van een lobbyclub maar daar niet bij zei dat je The Rights Forum nu ook niet bepaald objectief kunt noemen?

Enfin, de enige woordvoerder Buitenland die echt gelukkig leek met het rapport was Harry van Bommel van de SP, waarmee eigenlijk al genoeg is gezegd over de eenzijdigheid van het schrijfsel. Voorbeeld: het woord terrorisme wordt er slechts twee keer in genoemd, en dan één keer in een voetnoot.

Minister Timmermans was dan ook duidelijk over het feit dat hij de aanbevelingen van de AIV niet zou overnemen. Kortom: prijzig rapport richting vierkante archief en stoppen met het verdoen van kostbare dinsdagavondtijd in de Kamer, zou je zeggen.
Nou, niet helemaal.
Want in politiek Den Haag blijkt een groot aantal partijen hoge verwachtingen te hebben over het vredesinitiatief van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Kerry. Nu hoop ik zelf ook dat we volgend jaar om deze tijd kunnen zeggen: “Dames en heren, we kunnen de CIDI-werkzaamheden voor wat betreft het Israelisch-Arabische conict stopzetten want we hebben ein-de-lijk vrede.”
Maar wat als die vrede er niet komt?
Wat als, zoals al eerder, de Palestijnen opnieuw op het voorstel, waarvan we allemaal weten hoe het er ongeveer uit moet gaan zien, ‘nee’ zeggen? Wat dan?

Een aantal buitenlandwoordvoerders losten al een schot voor de boeg. Natuurlijk viel ook het woord ‘sancties’.
Sancties tegen wie? U mag drie keer raden. Deze avond werd pijnlijk duidelijk dat er al een voorschot is genomen op het eventueel falen van de besprekingen en ook welke consequenties men daaraan zal gaan verbinden. De Palestijnse Autoriteit daarentegen, zal in beide gevallen, of er nu vrede komt of niet, niets te verliezen of te vrezen hebben.

Esther Voet

 

Foto: Michiel Dijcks / Flickr