Dossier: Palestijnse gewapende groepen

In zowel de Palestijnse gebieden als vluchtelingenkampen zijn verschillende gewapende groepen actief die zich zeggen te "verzetten" tegen Israël. Hierbij is echter voornamelijk sprake van aanslagen en raketaanvallen op burgerdoelen.

Volksfront voor de Bevrijding van Palestina (PFLP)

Het Volksfront voor de bevrijding van Palestina (PFLP) ontstond in augustus 1967 door de fusie tussen de Arabische Nationalistische Beweging, de Jongeren voor Wraak en het Palestijnse bevrijdingsfront. Als paraplu van marxistische en Arabisch-nationalistische organisaties werd het op Fatah na de grootste factie in de PLO. 

Volgens de marxistisch-leninistische PFLP was de “bevrijding van Palestina” een integraal onderdeel van de wereldwijde communistische revolutie. Het Volksfront wist al snel beruchtheid te verwerven door middel van aanslagen en vliegtuigkapingen. Hierbij wist de PFLP handig gebruik te maken van betrekkingen met landen als China, de Sovjet-Unie en Syrië. Daarnaast ging de marxistisch-leninistische terreurgroep allianties aan met andere radicaal linkse groeperingen, zoals de PKK, de Rote Armee Fraktion en het Japanse Rode Leger. 

Ten tijde van de val van de Muur viel een groot deel van deze steun echter weg. Hierop ging de PFLP banden aan met Iran en aan Iran gelieerde islamitische groeperingen zoals Hezbollah. Deze steun van Iran is aanzienlijk toegenomen nadat het Volksfront – in tegenstelling tot Hamas – president Assad in de Syrische burgeroorlog ging steunen. 

De PFLP is lid van het Palestijnse gezamenlijke verzetscommando in Gaza, met diens gewapende tak vernoemd naar voormalig secretaris-generaal Abu Ali Mustafa. Mustafa coördineerde tijdens de Tweede Intifada aanslagen door het Volksfront, en werd in 2001 door Israel uitgeschakeld. Zijn opvolger, Ahmad Sadat, is het brein achter de moordaanslag op de Israëlische minister van Toerisme Rehavam Ze’evi.

Het Volksfront is nauw betrokken bij ‘mensenrechten’organisaties die financiële steun ontvangen van het westen. Deze door de PFLP geïnfiltreerde of opgerichte NGO’s worden gebruikt om terroristen te doen voorkomen als mensenrechtenactivisten en om op te roepen tot boycots tegen Israël via de BDS-beweging. 

Afsplitsingen

Het Palestijnse Volksstrijdfront (PPSF)

De PFLP kent meerdere afsplitsingen. Kort na de oprichting in 1967 scheidde Samir Ghawshah zich af en richtte het Palestijnse Volksstrijdfront (PPSF) op. Aanvankelijk ging de PPSF betrekkingen aan met Fatah maar in 1974 verliet het Volksstrijdfront de PLO. Samen met een aantal andere radicale facties startte de PPSF het Afwijzende Front als protest tegen het tienpuntenprogramma van de PLO. In 1991 is het Volksstrijdfront echter opnieuw lid van de PLO geworden.

Het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina – Algemeen Commando (PFLP-GC)

In 1968 splitste Ahmed Jibril zich af en richtte het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina – Algemeen Commando (PFLP-GC) op. Jibril stelde dat de PFLP zich teveel met intellectuele zaken bezighield, en niet voldoende met de gewapende strijd om “Palestina te bevrijden”. De PFLP-GC pleegde gedurende de jaren 70 en 80 meerdere aanslagen op Israëlische militairen én burgers. De meest beruchte aanvallen zijn een aanslag op een schoolbus bij Avivim in 1970 waarbij 12 mensen – waarvan 9 kinderen – omkwamen, en het bloedbad in Kiryat Shmona in 1974 waar achttien mensen zijn vermoord.

Vanaf de jaren 80 ging de PFLP-GC veelvuldig samenwerken met Hezbollah, Syrië en Iran en ging het ook betrekkingen met Hamas en Islamitische Jihad aan. Hiermee wist het Generaal Commando beter dan andere radicaal linkse groepen de Val van de Muur te overleven. Vandaag de dag is de door Jibril opgerichte groep voornamelijk actief in de Palestijnse vluchtelingenkampen in Libanon en Syrië. De PFLP-GC heeft zich tijdens de Syrische burgeroorlog een bondgenoot van president Assad getoond, zelfs wanneer Palestijnen omkwamen bij bombardementen door regeringstroepen. Dit leidde tot overlopers richting de rebellen en kritiek vanuit verschillende Palestijnse groepen op het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina – Algemeen Commando.

Het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP)

In hetzelfde jaar als de PFLP-GC, scheidden Nayef Hawatmeh en Yasser Abd Rabbo zich af om het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP) op te richten. Tot op de dag van vandaag is de DFLP verwikkeld in militante activiteiten tegen Israël en maakt diens gewapende tak ook deel uit van het Palestijnse Verzetscommando in de Gazastrook.

Het Volksrevolutionair Front voor de Bevrijding van Palestina (PRFLP)

In 1972 brak het Volksrevolutionair Front voor de Bevrijding van Palestina (PRFLP) zich af van de PFLP. PRFLP-leider Abu Shabib stelde dat de PFLP nationale Palestijnse eenheid tegenwerkte en sloot zich aan bij Fatah om samen te werken als een breed front.