Harde maatregelen

De zelfmoordcommando’s, die afgelopen donderdag in Jeruzalem opnieuw toesloegen, teisteren Israel. De woede en machteloosheid onder de bevolking zijn zo groot dat ze premier Netanjahoe dwingen – als hij dat zelf al niet zou willen – tot het nemen van harde maatregelen. Zo heeft hij aangekondigd geen bezet gebied meer te zullen opgeven zolang de terreuracties doorgaan. Met uitzondering van premier Sjamir tijdens de Golfoorlog, die toen een opmerkelij ke zelfbeheersing vertoonde, hebben alle eerdere Israelische premiers altijd op een dergelijke harde manier op geweld gereageerd. Premier Rabin wees 415 Hamas-terroristen uit naar een heuveltop in Libanon en premier Peres ontketende de operatie Druiven der Gramschap. Netanjahoe richt nu zijn pijlen op Jasser Arafat en zijn bestuur, die weigeren stelling te nemen tegen het terrorisme.

door Ronny Naftaniel

Al heeft Arafat waarschijnlijk zelf geen bemoeienis met de recente terreuracties, hij heeft sinds enkele maanden een sfeer gecreëerd, waarin de zelfmoordaanslagen konden plaatsvinden. Regelmatig wordt Netanjahoe in de Palestijnse pers afgeschilderd als een machtswellusteling, wiens doel het is de Arabieren van hun land te beroven. De veiligheidssamenwerking met Israel is stopgezet en het Palestijnse bestuur weigert al maanden door Israel gezochte terroristen uit te leveren. De Palestijnse Autoriteit pakt de terroristen soms op om ze vervolgens weer vrij te laten. Tijdens haar maidenspeech over het Midden-Oosten op 6 augustus voor de National Press Club hekelde minister Albright dit optreden als draaideurpolitiek. Ze vond dat de Palestijnse verplichting terreur te bestrijden constant en onvoorwaardelijk moet zijn. “Op dit punt kan geen sprake zijn van veelbetekenende knipogen, dubbele maatstaven of dubbele bedoeling en,” aldus Albright. Israel heeft er alle belang bij om aan deze draaideurpolitiek een einde te maken. Daarom heeft premier Netanjahoe, met de steun van oppositieleider Ehoed Barak, besloten om het Israelische leger voortaan in Palestijns gebied tegen de infrastructuur van terroristen te laten optreden. Het is een ultieme poging Arafat zelf tot daden aan te zetten. Bij de Amerikaanse minister Albright, die woensdag voor het eerst het Midden-Oosten be zoekt, moet dit besluit op begrip kunnen rekenen. Toch moet ze ervoor waken dat het korte termijn-doel de terreur te bestrijden, niet ondergeschikt raakt aan de lange termijn-strategie een duurzame vrede te bereiken in de regio. Daartoe zal ze partijen moeten voorhouden dat ze zowel economisch als militair veel te winnen hebben bij samenwerking. Ze zou erop kunnen wijzen dat Israel en zijn Arabische buren meer te vrezen hebben van het Moslim-fundamentalis me, dan van elkaar. Om die duurzame en rechtvaardige vrede te bereiken zijn de Oslo-akkoorden nog steeds de enige door iedereen geaccepteerde weg. Ze verminderen op termijn ook de kans op terreur. Maar dan moet de in de akkoorden voorziene scheiding tussen Israel en de Palestijnse gebieden wel volledig zijn en zo snel mogelijk tot stand gebracht worden.