Mensenrechtenraad wil niet spreken over antisemitisme

IN ISRAEL / Door: LUUK SMIT / 4 okt 2021 ISRAEL VN-MENSENRECHTENRAAD

Een vooraf opgenomen video van Hillel Neuer’s UN Watch, die werd afgespeeld tijdens een vergadering van de VN-Mensenrechtenraad, werd al snel stopgezet wegens ‘persoonlijke aanvallen’. Het incident rond de video was maar een kort moment in een vergaring waarbij de focus wederom met name op Israel lag. De raad heeft een speciaal agendapunt voor Israel, en dit keer kwam het geclaimde Palestijnse watertekort ter sprake. De Menenrechtenraad heeft een zeer bedenkelijke reputatie, met name vanwege de preoccupatie met het conflict in Israel en de Palestijnse gebieden. 

Antisemitische leraren in dienst van UNRWA

In de video sprak Hillel Neuer over de antisemitische posts van leraren in dienst van UNRWA. De president van de Mensenrechtenraad, Nazhat Shameem Khan, stopte de video en gaf het woord direct aan de aan Hamas-gelieerde NGO Palestinian Return Centre. Naderhand sprak Neuer over censuur door de Verenigde Naties. In de video citeerde Neuer berichten op sociale media van aan UNRWA-gelieerde leraren. Zij verheerlijkten terrorisme, deelden antisemitische content en zagen Adolf Hitler als een voorbeeld voor hun leerlingen. Ook riepen zij op tot geweld en het vernietigen van de Staat Israel. 

Zo schreven een enkele van hen op Facebook: ‘Ze bewaarden het [Palestina] voor uw kinderen… volledig, van de rivier tot de zee, en van Ras a-Naqoura [Rosh HaNikra] tot Umm Rashrash [Eilat].’ Een andere verheerlijkte de slachting van 11 Israelische Olympische atleten in München 1972:‘[48 jaar geleden] vandaag brachten Black September-mannen de Palestijnse zaak naar binnen in elk huis, overal in de wereld, daarmee rammelden zij aan de tronen van de machtigste inlichtingendiensten in het universum en brachten glorie die eeuwig zal duren.’ En weer een ander prefereert geweld boven dialoog: ‘Geduld, geduld, O Kinderen van de Stenen, er is geen troost voor degenen die aan de smerige vredestafels zitten. Er is één manier, we weten het, er is geen keuze tussen de geest en de wapens #A-Nakba #Palestina’.

Waterrechten

Dit keer ging het met name over waterrechten van zowel Israelis als Palestijnen, en van oudsher gevoelig punt in de regio. De verdeling van het water en de rechten daarover werden afgesproken gedurende de Oslo-akkoorden in de jaren 90. Tevens kwam ook een rapport ter sprake over de situatie van waterrechten en toegang in zowel Israel, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Watermanagement is een onderwerp waarbij coöperatie tussen Israel en de Palestijnen van groot belang is, maar het rapport kende geen enkele Israelische bron, iets wat ngo monitor al snel opviel.

De opvallende werkwijze van de raad leidde tot een heldere analyse van Anne Herzberg, de juridisch adviseur van NGO-monitor: 

“While across the Middle East, Israel is strengthening ties with its neighbours, the UN Human Rights Council remains a regressive force and driver of conflict in the region. Today, during the antisemitic Agenda Item 7 debate, UN High Commissioner Michele Bachelet promoted a kangaroo commission of inquiry whose sole purpose is to delegitimise Israel and promote a 1948 eliminationist agenda. To coincide with this effort, her office also issued a report on water almost entirely based on false claims from the PA and PFLP-linked NGOs who seek to exploit the UN for their anti-Israel campaigns. It’s time for the UN Human Rights Council and High Commissioner Bachelet to promote peace rather than continue to advance obsessive anti-Israel hatred.” 

UN-Watch vaker doorn in het oog van de Mensenrechtenraad

UN-Watch heeft al een groot archief weten op te bouwen over de soms bizarre situaties die zich voordoen bij de VN-Mensenrechtenraad. Zo wijst zij regelmatig op de ‘speciale positie’ die Israel heeft binnen die raad. Israel is namelijk, zoals gezegd, het enige land met een eigen agendapunt. Daarnaast zitten in de raad meerdere landen die ironisch genoeg intern de mensenrechten niet altijd even goed op orde hebben. Het meest opvallende is toch wel dat de raad weinig tot geen geduld heeft bij kritiek.

Zo nam UN-Watch al vroeg stelling tegen de Durban-IV conferentie, en blijft zij zeer kritisch op verschillende organen van de Verenigde Naties. Een van de meest bekende momenten was dat UN-Watch aan aanwezige landen in de Mensenrechtenraad vroeg wat er met hun Joodse inwoners was gebeurd. Daarop volgende een ietwat surreële verhandeling in de zaal:

UN-Watch geeft al tijden goed de absurditeit weer die plaatsvindt in de VN-Mensenrechtenraad. Het is dan ook geen wonder dat er ook vanuit politiek Den Haag kritiek is op de Nederlandse deelname aan de forum. UN-Watch laat zien dat die kritiek verre van ongefundeerd is.

Mensenrechtenraad heeft hyperfocus op Israel 

Bij iedere Mensenrechtenraad zijn er tien agendapunten. Israël is het enige land waarover wordt gedebatteerd onder een speciaal agendapunt speciaal daarvoor – agendapunt 7. Alle mensenrechtenrecords in andere landen worden besproken onder het algemene agendapunt, punt 4. Dit impliceert dat de mensenrechtensituatie in en om Israel vele malen slechter is dan in bijvoorbeeld Syrië, China en Noord-Korea.

Elk jaar wordt Israël in de Mensenrechtenraad veroordeeld in minstens vijf resoluties, terwijl er slechts drie zijn over Syrië, waar sinds 2011 honderdduizenden zijn gedood en miljoenen ontheemd zijn. Andere landen zoals Iran, dat kinderen executeert, Noord-Korea, dat tienduizenden politieke gevangenen vasthoudt in goelag-achtige gevangeniskampen en Myanmar, dat wordt beschuldigd van genocide tegen Rohingya-moslims, krijgen slechts 1-2 resoluties per jaar. Enkele van de ergste overtreders zoals China , Cuba, Rusland, Qatar en Saoedi-Arabië krijgen geen enkele resolutie. Dit laat zien dat de mensenrechtenraad inmiddels een politiek apparaat is geworden, waarbij het wereldleiders vaak goed uitkomt om de schijnwerpers op Israel te richten, zodat deze niet op henzelf staan.

Het is niet alleen het aantal resoluties, maar het feit dat de taal en toon van de resoluties tegen Israël anders is dan alle andere. De resoluties over Israël zijn doordrenkt met eenzijdige politieke overdrijving en onderdrukken systematisch alle tegengestelde feiten of context die voor evenwicht zouden kunnen zorgen, terwijl resoluties over andere landen vaak lof en aanmoediging voor de regering bevatten.

Speciale sessies over Israel

Daarnaast zijn er de ‘speciale sessies’ – Israël is het onderwerp geweest van meer speciale sessies in de Mensenrechtenraad dan enig ander land. In de eerste zes maanden van de Mensenrechtenraad, toen de crisis in Darfur (Sudan) woedde, hield de Raad drie speciale zittingen over Israël en slechts één over Darfur. Tegen het einde van 2009 was de helft van alle speciale zittingen van de Mensenrechtenraad over Israël gegaan.

Evenzo zijn er meer onderzoekscommissies geweest in Israël dan in enig ander land. En al deze onderzoekscommissies krijgen eenzijdige mandaten die alvast vooruitlopen op de schuld van Israël en een vrijbrief geven aan Hamas en andere terroristische groeperingen. Zo wordt dit terreur neergezet als ‘verzet’ en daarmee vrijgepleit. Ook als dit ‘verzet’ als doel heeft om Israel in het geheel van de kaart te geven.

De VN heeft negen mensenrechtendeskundigen over de situatie in specifieke landen. Voor het conflict tussen Israel en de Palestijnen is er een expert aangewezen die alleen het mandaat heeft om één partij te onderzoeken en te veroordelen: Israel. De schendingen van de andere partijen in ditzelfde conflict mag hij volledig negeren. De taal van het mandaat is “om Israëls schendingen van de beginselen en grondslagen van het internationaal recht te onderzoeken…” Dus iedere keer als UN Watch de speciale rapporteur voor dit conflict vraagt naar Palestijnse mensenrechtenschendingen, zoals willekeurige arrestaties, marteling, censuur door de Palestijnse Autoriteit en Hamas, is zijn reactie altijd hetzelfde – dat het buiten zijn mandaat valt.