Fatwa: Klaagmuur is onderdeel van Al-Aksa Moskee

In een poging een oplossing voor Jeruzalem vrijwel onmogelijk te maken vaardigde de door de Palestijnse Autoriteit benoemde Moefti van Jeruzalem Sjeik Ikram Sabri medio februari een fatwa – een volgens de Islamitische wetgeving bindend decreet – over de Klaagmuur uit.

Deze is Islamitisch eigendom: “Geen enkele steen van de Klaagmuur heeft enige connectie met de Hebreeuwse geschiedenis”, aldus Sabri. Volgens zijn interpretatie is de Klaagmuur gewoon de westelijke muur van de Al-Aksa Moskee. Derhalve moet de muur ook niet de Klaagmuur worden genoemd, maar de Al-Boerak Muur naar het paard van Mohammed.

Sabri, berucht wegens zijn anti-Joodse en anti-Israelische rethoriek, verzet zich tegen elke Islamitisch-Joodse dialoog en vermijdt derhalve steevast alle bijeenkomsten – ook als ze door de Verenigde Naties worden georganiseerd – waar rabbijnen aanwezig zijn. Sabri’s kantoor staat op de Tempelberg, naast de Al-Aksa Moskee, waar hij de belangrijkste voorganger is. Zijn vaak zeer extremistische vrijdagpreken worden rechtstreeks op de Palestijnse tv uitgezonden.

Significant is dat Sabri, iedere vrijdag na afloop van de reguliere gebedsdienst, gelegenheid biedt aan de Hizb ut-Tahrir (Bevrijdingspartij) om in de Al-Aksa niet alleen tegen de Joden en Israel, maar ook tegen de Palestijnse Autoriteit en andere Arabische regeringen van leer te trekken. De in 1953 in Jeruzalem opgerichte Hizb ut-Tahrir is een internationaal opererende Soennitische organisatie, die streeft naar de gewelddadige vernietiging van Israel, naar strikte toepassing van de Islamitische wet (sjarija); herstel van het kalifaat (de Islamitische eenheidsstaat) en onderwerping van de wereld aan de Islam . Dit alles door middel van de Jihad.

De organisatie heeft een uitgebreide website www.al-aqsa.org (met o.a. een link naar een Nederlandse site), waar deze doelstelling en hun wekelijkse preken te lezen zijn. “In de turbulente geschiedenis van de Oemma (moslimgemeenschap) in deze eeuw, is er geen strijd geweest die de Oemma zo bindt, als de strijd tegen de bezetting van Palestina. Verworpen en verraden door de naburige Arabische staten, wendden de Palestijnen zich tot de PLO om hun strijd te leiden. Geen leiderschap is zo bedriegelijk en verraderlijk geweest als dat van de PLO. Vanaf haar stichting [¼] tot haar openlijke verraad, gedurende geheel haar strijd, was de PLO een groot obstakel voor het herleven van de Islamitische gemeenschap en het herstel van de Islam als ideologische macht’, zo schrijft de organisatie op haar website. Uit de preek van 2 februari jl.: “Kijk hoe voor de Palestijnse Autoriteit verraad overwinning werd. Hun verraad is erger dan dat van de Egyptische president Sadat in 1978”. Op 6 februari richt de preek zich regelrecht tegen de Palestijnse Autoriteit: “Maar wat te doen met deze heersers, die de rijkdommen van hun volk stelen en niets doen om de ellende te verdrijven? Wij moeten hen verantwoordelijk stellen voor hun schuldige nalatigheid” en op 23 februari: “Wij moeten niet zwijgen bij hun verraderlijke spelletjes en wij moeten hen blijven dwingen de zionistische staat te bevechten”.

De organisatie is in de meeste Arabische landen verboden, maar niet door de (seculiere) PA.