Deze week veroordeelde de rechtbank opnieuw vier verdachten voor hun rol in de ‘Jodenjacht’. Helaas vielen de opgelegde straffen opnieuw tegen, hoewel ze fors zijn voor Nederlandse begrippen. Op de achtergrond speelt de houding van de politie mee in het onderzoek. Die lijkt vooral heel bang om van racisme beschuldigd te worden.
Eisen van het Openbaar Ministerie
Bij de zittingen begin maart eiste het OM wisselende straffen, van 11 dagen tot 12 maanden gevangenisstraf. De hoogste straf eiste het OM tegen de verdachte Kamal I. die in de ogen van het OM geweldsincidenten had gefilmd. Volgens de officier van justitie betekende dit dat de verdachte er ook bij aanwezig was. Maar helaas ging de rechter hier niet in mee. Daarom volgde een vrijspraak voor openlijke geweldpleging zelf. Dat leidde ertoe dat de straf fors lager uitviel, namelijk slechts een maand gevangenisstraf.
Kamal I. was deelnemer aan een ondertussen beruchte appgroep, genaamd Buurthuis 2. Hierin hitsten de verdachten elkaar op en deelden ze filmpjes van het geweld. Kamal vroeg in de app of iemand nog een vrachtwagen had om op ze (de supporters) in te rijden. Ook deelde hij filmpjes waarin slachtoffers worden mishandeld.
Andere verdachten
Bij de andere verdachte was de straf niet zo afwijkend van de eis van het OM. Cenk D. kreeg zelfs een hogere straf dan de officier van justitie geëist had. Hij deelde inlichtingen en ophitsende berichten in de appgroep Buurthuis 2. Daarnaast veroordeelde de rechter hem voor groepsbelediging en bagatellisering van de Holocaust. Hij schreef onder meer “Dooie jood beter dan een levende jood”. Bij een afbeelding van Anne Frank schreef hij in de app “lachgas is voor losers. Ik gebruik Zyklon B”. Het leidde tot twaalf weken gevangenisstaf, terwijl twee maanden geëist was.
Mounir M. was een van de beheerders van de app Buurthuis 2. Het OM had echter al later doorschemeren dat ze hem desondanks niet zagen als een grote aanjager. Wel deelde hij ook berichten en instructies over geweld tegen ‘Joden’, zoals hij zelf de supporters noemde. Bovendien schreef hij op een vraag of er al een trein met Joden is gekomen: “Nee, vertraging hitler heeft speciale laten komen met gas erin”. Helaas was het verkeerde artikel tenlastegelegd, waardoor een vrijspraak volgde voor een overduidelijke bagatellisering van de Holocaust. Al met al volgde een straf van zes weken gevangenisstraf.
De rechters veroordeelden de Palestijnse Mohammed B. tot elf dagen gevangenisstraf zoals geëist. Daarnaast kreeg hij bijna 3 weken voorwaardelijke gevangenisstaf. Hij was geen deelnemer in de beruchte groepsapp. Alle uitspraken zijn gepubliceerd op rechtspraak.nl, samen met een bericht over de veroordelingen. Dat is een goede zaak.
Onderzoek
Daarnaast deelde het OM een update over het onderzoek in het algemeen. In totaal zijn er 122 verdachten in beeld. Volgens het Parool gaat het om tien Maccabi-aanhangers, de rest lijst te bestaan uit Palestinasympathisanten.
Dat er 122 verdachten in beeld zijn gekomen is bijzonder, dit getal is echt nieuw. Eerder lijkt het om enkele tientallen verdachten te gaan. CIDI heeft hierover nadere vragen gesteld aan justitie. Tot nu toe zijn 36 van de verdachten geïdentificeerd. Het onderzoek richt zich primair op personen die geweld hebben gebruikt, maar dat verloopt stroperig. Het bewijs hiervan is alleen al het feit dat de vier verdachten van deze week allemaal zelf niet zijn veroordeeld voor het plegen van het geweld. Zij faciliteerden slechts.
In november 2024 heeft de politie beelden gedeeld van vijftien verdachten in het programma Opsporing Verzocht. Dit lijken verdachten te zijn die echt geweld hebben gepleegd. Drie hiervan hebben zich gemeld bij de politie. De andere twaalf zijn nog niet geïdentificeerd. Het punt is dat daarvoor medewerking nodig is van Amsterdammers zelf, van de gemeenschap waarin de jongeren opgroeien. De beelden zijn namelijk behoorlijk duidelijk. Eerder verzuchtte hoofdofficier van justitie van Amsterdam René de Beukelaer dat de respons uit de samenleving tegenvalt.
Zorgelijke ontwikkelingen
In de praktijk lijkt dat te betekenen dat de daadwerkelijke geweldplegers de dans gaan ontspringen. Dat is een zeer zorgelijke ontwikkeling. Opvallend is ook dat het OM naar buiten bracht dat een gedeelte van de verdachten een strafbeschikking heeft gekregen. Daarbij kan justitie buiten de rechter om een straf opleggen aan verdachten. Maar in politiek of publicitair gevoelige zaken is dat niet gebruikelijk. Want deze zaken komen verder niet in de bekendheid. Ook hierover heeft het CIDI nadere vragen gesteld.
Een laatste zorgelijke ontwikkeling is dat de politie ook beelden van Israelische verdachten heeft getoond in Nederland. Het is in de eerste plaats vooral onzinnig, aangezien het gaat om Israelische voetbalfans die gewoon weer in Israel zijn. Bovendien worden zij niet verdacht van geweld tegen personen, maar tegen goederen. Dat zijn veel minder ernstige feiten, zoals het vernielen van een vlag. Het tonen van beelden in dit geval ligt niet voor de hand. Het lijkt erop dat de politie dit vooral wil doen om niet het verwijt te krijgen alleen maar te kijken naar pro-Palestijnse verdachten. In plaats van kostbare tijd besteden aan het identificeren van de personen die echt Maccabi-fans hebben mishandeld wordt er nu tijd gestopt in deze schaamlap.