Over de sensationele aanval op communicatieapparatuur van terreurbeweging Hezbollah komt steeds meer naar buiten. Aangenomen wordt dat Israël achter de aanval zit, al blijft – en dat zal naar alle waarschijnlijkheid zo blijven – bevestiging vanuit Jeruzalem uit. Vast staat dat dinsdag zo’n 2800 Hezbollahstrijders gewond raakten en een tiental terroristen omkwam bij de aanval. Bij een nieuwe reeks explosies op woensdag, van wederom elektronische outillage, kwamen daar voor de terreurorganisatie nog eens twintig dodelijke slachtoffers en enkele honderden gewonden bij. De aanvallen lijken vooralsnog niet of nauwelijks nevenschade te hebben veroorzaakt onder de burgerbevolking.
Chirurgische precisie
Daarmee gaat de aanval de boeken in als een van de meest nauwkeurige uit de militaire geschiedenis. Dat heeft alles te maken met de geraffineerde wijze waarop de Israëlische veiligheidsdiensten te werk zijn gegaan. Zoals het er nu voor staat, is het waarschijnlijk dat de geheime diensten de aanvoerlijnen van de Libanese terreurgroep succesvol hebben geïnfiltreerd. De Israëli’s zouden een brievenbusfirma hebben opgericht in Hongarije en daarmee de mogelijkheid gecreëerd de apparatuur te saboteren. Aannemelijk is dat bij die actie een kleine hoeveelheid explosieven – waarschijnlijk PETN – in de piepers werd geplaatst; experts achten het niet reëel dat enkel de ontploffing van een lithiumbatterij tot de verwondingen kan leiden waar de getroffen Hezbollahleden mee geconfronteerd werden. Dankzij het werk van de Israëlische inlichtingendiensten was bekend dat de piepers uitsluitend bestemd waren voor – met name hooggeplaatste – leden van de Libanese terreurgroep, waardoor het aantal burgerslachtoffers vrijwel nihil is gebleven.
Gevoelige tik
Dat zijn communicatienetwerk gecompromitteerd is, betekent een pijnlijke klap voor Hezbollah. Voor zijn belangrijkste bondgenoot Iran is de aanval eveneens een hard gelag. Het Midden-Oosterse land zag negentien leden van de Revolutionaire Garde (IRGC) omkomen en nog eens meer dan honderd elitetroepen gewond raken. Tot overmaat van ramp voor het regime van de ayatollah behoorde de Iraanse ambassadeur in Libanon tot de gewonden die in Beiroet vielen. Het is een publiek geheim dat Hezbollah op steun van het ayatollahregime kan rekenen, maar dat de belangrijkste Iraanse diplomaat in Libanon met een pieper van de terreurgroep op zak loopt mag met recht een netelige situatie genoemd worden. Voor Hassan Nasrallah, de hoogste leider van Hezbollah, betekent de aanval bovendien een persoonlijke vernedering. In februari van dit jaar waarschuwde hij zijn leden nog om geen mobiele telefoons te gebruiken omdat ze door Israël gebruikt zouden kunnen worden voor het identificeren van Hezbollahposities. De Libanese terreurbeweging ging dientengevolge over op piepers en portofoons; exact de apparaten die nu voor duizenden slachtoffers hebben gezorgd binnen de organisatie. De aanval betekent dan ook fors gezichtsverlies voor Nasrallah zelf.
Prelude
De timing van de aanval riep bij vriend en vijand vraagtekens op. Een aanval als deze is wat binnen de krijgswetenschap bekend staat als een shaping operation; een operatie die de voorwaarden schept voor een beslissende aanval – bijvoorbeeld een grondinvasie – binnen het operationele domein. Dat Israël nu besloot toe te slaan, kwam waarschijnlijk voort uit angst dat de sabotageactie ontdekt was of zou worden. Inlichtingendiensten zouden berichten hebben onderschept waaruit bleek dat enkele Hezbollahleden wantrouwend tegenover de piepers stonden. Als dat niet het geval was geweest, had Israël de explosieve troefkaart waarschijnlijk pas willen spelen bij aanvang van een totale oorlog met Hezbollah. Die oorlog lijkt al langer onvermijdelijk; het is eerder de vraag wanneer dan of een grootschalige gewapende strijd met de terreurgroep uit zal breken. De situatie in Noord-Israël, met tot dusver tienduizenden Israëlische ontheemden en tientallen doden, is niet langer vol te houden. De terugkeer van de ontheemden is inmiddels een van de officiële oorlogsdoelen geworden. Minister van defensie Yoav Gallant sprak daarnaast uit dat de aandacht van de Israëlische strijdkrachten verschuift van het zuiden naar het noorden. De verwachting binnen Israël is dan ook dat het land zich voor moet bereiden op een lange, zware oorlog met Hezbollah.