Het blijft koffiedik kijken: zal de oorlog tegen het Iraanse regime snel stoppen of niet? Voorlopig lijkt het erop dat de oorlog nog niet op het punt van stoppen staat. Het is in ieder geval wel duidelijk dat president Trump hierin de beslissende factor is. Maar niets is zo lastig als het inschatten van de beslissingen van de Amerikaanse president. Dat is de afgelopen weken wel gebleken. En het conflict dendert ondertussen voort.
Militaire overmacht
Het is overduidelijk dat Amerika en Israel militair gezien superieur zijn aan het Iraanse regime. Alleen al het Amerikaanse leger heeft duizenden doelen geraakt in Iran in de afgelopen weken van oorlog. In de afgelopen dagen heeft Israel zich gericht op de petrochemische industrie en op de staalindustrie. Staal wordt gebruikt voor het produceren van drones en raketten. De petrochemische industrie is een belangrijke exportmarkt voor het Iraanse regime. Maar daarnaast voert Israel ook nog aanvallen uit op kopstukken van de Iraanse Revolutionaire Garde.
Maar ondanks de militaire overmacht is het Iraanse regime nog steeds in staat om raketten en drones af te vuren. De inschatting is dat het Iraanse regime voorlopig hiermee door zal kunnen gaan. De raketten zijn niet alleen gericht op Israel, maar ook op de Golfstaten. Daarmee brengt het regime Amerika in verlegenheid, omdat de Golfstaten Amerikaanse bondgenoten zijn. Elke keer als Trump dreigt met hardere aanvallen, dan dreigt het regime met een uitbreiding van de aanvallen op de Golfstaten.
In de eerste weken van de oorlog stelde Israel dat het veel Iraanse raketlanceerinstallaties had uitgeschakeld. Maar ook dat blijkt ingewikkeld te zijn. Ze lijken wel geraakt te worden, maar de doelen zijn diep onder de grond verscholen. Volgens Amerikaanse inlichtingen is het regime in staat om de lanceerinstallaties vervolgens weer te herstellen. Dit weekend kwamen er vier Israelische burgers om het leven in Haifa, na een inslag van een Iraanse raket op hun woning. Ook blijft het regime in staat om de Straat van Hormuz grotendeels gesloten te houden, met grote economische gevolgen.
Luchtoverwicht
Daarnaast is er duidelijk sprake van een luchtoverwicht van Amerika en Israel. Maar afgelopen vrijdag bleek dat de dreiging niet volledig verdwenen is. Het Iraanse regime schoot een Amerikaans gevechtsvliegtuig uit de lucht. Het is bijna onmogelijk om de militaire dreiging volledig uit te schakelen vanuit de lucht. Uiteindelijk wist Amerika de twee inzittenden te redden, via een spectaculaire reddingsmissie.
De piloot van het vliegtuig kon redelijk snel gered worden. Maar de tweede inzittende van het vliegtuig was gewond geraakt. Uiteindelijk wisten de Amerikanen hem te lokaliseren. Maar pogingen om hem te redden mislukten eerst. De helikopters die de Amerikanen stuurde werden beschoten en moesten terugkeren. En vliegtuigen die landden in de buurt kwamen vast te zitten in het zand. Uiteindelijk lukte het met kleinere vliegtuigen wel. Wel moesten de Amerikanen materiaal achterlaten en vernietigen.
De redding was wel heel belangrijk, want anders had het Iraanse regime dit natuurlijk willen uitbuiten met propaganda. Het laat ook nog eens de kracht van het Amerikaanse leger zien.
Nieuwe deadlines
Tegelijkertijd voerde president Trump dit weekend de druk verder op. Pakistan kwam met een voorstel voor een staakt-het-vuren van 45 dagen. Dat moest onmiddellijk ingaan. Ook moest het Iraanse regime de Straat van Hormuz weer openen. Maar al snel wees het regime de plannen naar de prullenbak. Het wil alleen praten over een definitief einde aan de oorlog.
President Trump plaatste verschillende berichten op zijn berichtenplatform Truth Social, waarin hij het Iraanse regime bedreigde met nogal uitgesproken taal. President Trump eist dat het regime stopt met het blokkeren van de Straat van Hormuz. Daarbij stelde hij dat de Amerikaanse aanvallen zich gaan richten op bruggen en de energie-infrastructuur van het land.
De deadline loopt af in de nacht van dinsdag op woensdag. Het lijkt er voorlopig niet op dat er alsnog een akkoord zal komen. Hoewel president Trump regelmatig deadlines verschuift heeft hij meerdere keren laten zien dat hij zijn woorden ook kracht kan bijzetten met daden. Maar het Iraanse regime is sceptischer geworden, door de eerdere onderhandelingen. Het betekent in ieder geval dat het spannende uren gaan worden.
Onduidelijkheid
De daden van president Trump laten wel zien dat het hem menens is. Want ondertussen is er ook een derde vliegdekschip op weg naar het Midden-Oosten. Ook komen er steeds meer Amerikaanse troepen naar het gebied. Dat betekent dat alle opties open blijven voor Trump, ook een beperkte grondoorlog om de Straat van Hormuz te kunnen openen. Daarnaast zorgt het voor meer druk op het Iraanse regime.
Tegelijkertijd geldt dat in de afgelopen weken is gebleken dat het onmogelijk is om president Trump in te schatten. Dat is zijn kracht en zijn zwakte tegelijkertijd. De taal die hij de afgelopen dagen gebruikte laat duidelijk frustratie zien. Het Iraanse regime lijkt hem te tarten en wellicht is dat een grote misrekening. Want eerder heeft Trump al wel laten zien niet terug te deinzen voor grote en ingrijpende beslissingen. Het blijft heel lastig om in te schatten hoe dit zich in de komende dagen en weken gaat ontwikkelen en wat de lange-termijn-effecten zullen zijn.