Plan B

IN ISRAEL / Door: MIKE DURAND / 21 apr 2014 GAZA PA SYRIE VS WESTBANK

Een verbijsterend spel blufpoker, daar doet de ineenstorting van het vredesproces nog het meest aan denken. Ja, de Israëli’s treuzelden bij de vrijlating van de laatste groep Palestijnse gevangenen met bloed aan hun handen. Want ja, de PA wilde ook vrijlating van veroordeelde terroristen met Israelische staatsburgerschap, onder wie de populaire Barghouti. En er was van Palestijnse zijde geen enkele toezegging dat er ook na 29 april door zou worden onderhandeld. Concessies heeft Abbas tot nu toe niet hoeven doen. Hij heeft alleen maar ontvangen. Aantal ‘gescoorde punten’: Israel-PA: 0-3 (drie groepen vrijgelaten gevangenen). En ja, dat een Israelische minister uitgerekend 1 april de bouw van 700 appartementen in Gilo goedkeurde, getuigde ook niet van serieuze onderhandelingswil.

Toegegeven, het is gemakkelijk het spektakel vanaf de zijlijn gade te slaan, but can we cut the crap?Lees de analyse van éminence grise en analist Shlomo Avineri, toch beslist een man die links van het Israelische midden staat. Hij schreef op 18 februari in Ha’aretz: ‘Verwacht maar niet dat Abbas iets tekent. Dat is de Palestijnse onderhandelingstactiek: eerst concessies binnenhalen, dan de onderhandelingen afbreken, en later “verder gaan waar we de vorige keer gebleven zijn”. Maar ook de VS is de hele riedel onderhandelingen weer van voren af aan begonnen. Alsof Oslo, Camp David2, Taba en het Plan Olmert nooit hebben bestaan.

Langzamerhand wordt het tijd voor een Plan B: leg een akkoord neer waarvan iedereen al min of meer weet hoe het eruit komt te zien. Laat de leiders daar nog maximaal zes maanden aan schaven. Zeg dan: “Take it or leave it.” Laat de leiders tonen uit welk hout ze zijn gesneden en het plan in een referendum voorleggen aan ‘het volk’: aan Israelische staatsburgers, Palestijnse inwoners van de Westbank ‘en die van Gaza, want ook Gaza wordt meegenomen in de eisen tijdens deze onderhandelingen, en daarbij: zonder Gaza geen echte vrede.

Laat zuiverheid van dat referendum tot in detail checken op onregelmatigheden. Leg dan de uitslagen naast elkaar. Zijn de meerderheden voor? Onderteken het verdrag en houd je eraan. Dan kan het lger UNWRA-medewerkers eindelijk een andere baan zoeken of zich gaan toeleggen op dramatischer conflicten als Syrië. En neem de 13 miljard dan mee, die nu wordt uitgegeven aan Palestijnse kleinkinderen van vluchtelingen, die ook vluchtelingen, die ook vluchtelingen heten, al zijn ze geboren in Ramallah.

Als dat referendum niet lukt, of een bevolking gaat niet akkoord, dan is het game over. Dan weet de wereld waar hij aan toe is en kan hij zijn verontwaardiging richten op andere brandhaarden, met slachtoffers die het veel beroerder hebben en die prioriteit verdienen.

E.V.

Commentaar uit Israel Nieuwsbrief, nummer 2, april 2014.