Gisteren vond in de Tweede Kamer een debat Buitenlandse Zaken plaats, waarin onder andere het conflict in het Midden-Oosten aan bod kwam. Onderwerp van gesprek waren onder meer de tweestatenoplossing, de situatie in Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Libanon. Daarnaast passeerde de rol van Teheran in het uitbreken en escaleren van het conflict de revue.
Iran
Iran geldt al sinds de Iraanse revolutie als de belangrijkste bron van onrust in het Midden-Oosten, niet-statelijke actoren buiten beschouwing gelaten. Het ayatollahregime vormt de voornaamste statelijke steunpilaar voor terrorisme wereldwijd. Daarbij loopt de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) voorop; met eigen aanslagen en steun aan terroristische groeperingen over de hele wereld is de IRGC met recht een terreurbeweging te noemen. Vooralsnog waren in het westen alleen de Verenigde Staten en Canada bereid hen daadwerkelijk te bestempelen op die manier, al kwam daar afgelopen week Litouwen bij. Midden-Oosterse landen als Saudi-Arabië en Bahrein hadden de IRGC al langer aangemerkt als terroristische organisatie.
Ook in Nederland is al diverse malen de wens uitgesproken om de IRGC als terreurbeweging te beschouwen; een motie van Don Ceder (CU) om de IRGC als terroristische organisatie te behandelen werd met overmacht aangenomen. Onder de tegenstemmers waren DENK en FVD, maar ook Volt. Het stemgedrag van de pro-Europapartij mag opvallend genoemd worden, daar het Europees Parlement in januari vorig jaar nog met overweldigende meerderheid een resolutie aannam die de Europese Unie opriep om de IRGC toe te voegen aan haar terreurlijst. Zover is het tot op heden nog niet gekomen; EU-lidstaten moeten daarvoor unaniem stemmen voor plaatsing op de lijst. Tot unanimiteit in Europees verband lijkt het, onder meer vanwege handelsbelangen van sommige lidstaten met Teheran, voorlopig niet te komen. De motie van Kamerlid Ceder geeft de Nederlandse regering echter wel de mogelijkheid om de Iraanse Revolutionaire Garde toe te voegen aan de nationale terrorismelijst zoals opgesteld door de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid.
De Palestijnse gebieden en Libanon
Verder werd er in het debat een motie ingediend door Jan Paternotte (D66) die opriep tot het actief deelnemen aan een internationale alliantie die de tweestatenoplossing moest bevorderen. Deze werd ook aangenomen, maar was er wel een voor de bühne. Het is al jarenlang Europees- en nationaal beleid geweest om de tweestatenoplossing na te streven. Ook een motie van DENK-fractievoorzitter Stephan van Baarle, die opriep tot aanvullende inspanningen om schendingen van het internationaal recht op de Westelijke Jordaanoever te beëindigen, haalde een ruime meerderheid. Zijn motie om Europese staatsburgers uit Gaza te evacueren haalde het niet.
Ten aanzien van Libanon werd een tweetal moties ingediend. Kati Piri (GL-PVDA) en opnieuw Paternotte riepen het kabinet op een staakt-het-vuren in Libanon te bepleiten, wat de steun kreeg van een meerderheid van de Kamer. Ook een motie van Harry van der Burg (VVD) waarin hij het belang van een langtermijnplan voor een stabiel Libanon bepleit, haalde een ruime meerderheid. In zijn motie benadrukt Van der Burg de legitimiteit van de militaire acties van Israël tegen Hezbollah in Libanon, een land dat volgens hem gegijzeld wordt door de sjiitische terreurbeweging. De grote mate van instabiliteit in het voormalige Parijs van het Midden-Oosten is inderdaad in grote mate veroorzaakt door de Iraanse proxygroep. Het is goed dat de Kamer dit inziet; een Libanon zonder Hezbollah is in het belang van het hele Midden-Oosten.