Afgelopen maandag was er sprake van een gewaagde luchtaanval in Damascus, waarbij een kopstuk van de Iraanse Revolutionaire garde om het leven kwam. Officieel is het niet opgeëist, maar het is overduidelijk dat het gaat om een Israelische aanval. De aanval bracht een grote slag toe aan Iran en Hezbollah.
Luchtaanval op Iraans doel
Op maandag 1 april rond in de namiddag vond de luchtaanval plaats. De aanval richtte zich op een gebouw grenzend aan de Iraanse ambassade. Zeven leden van de Iraanse Revolutionaire Garde zijn hierbij om het leven gekomen, waarbij de belangrijke generaal Mohammed Reza Zahedi. Hij was de meest hooggeplaatste Iraanse militaire functionaris in Syrië. De generaal was verantwoordelijk voor de Iraanse activiteiten in Libanon en Syrië, waaronder de militaire activiteiten die gericht zijn tegen Israel. In Libanon opereert Iran vooral via de terreurbeweging Hezbollah.
De aanval heeft een praktisch doel, namelijk het verstoren van de Iraanse activiteiten. Maar de aanval heeft vooral grote symbolische waarde. Israel laat zien over veel informatie te beschikken over de handel en wandel van de generaal.
Kritiek
De aanval leidde tot kritiek van onder meer de EU. Die stellen dat de aanval zorgt voor verdere escalatie. Dat getuigt van weinig begrip voor de Israelische situatie, die te maken hebben met een terreurbeweging aan de grens. De aanval van Hamas op 7 oktober heeft laten zien hoe serieus Israel deze dreiging moet nemen. Vanwege de dreiging zijn tienduizenden Israeli’s aan de grens met Libanon geëvacueerd. Daarbij komt dat Hezbollah militair veel sterker is dan Hamas.
Diplomatieke druk vanuit de EU op Hezbollah en Libanon heeft tot nu toe nog niet geleid tot enige oplossing. De oplossing zou zijn dat Hezbollah zich terugtrekt van de grens en stopt met het beschieten van Israel, als een eerste stap van de-escalatie. Hoogleraar Koert Debeuf suggereert dat Israel de aanval uitvoert om weer steun te krijgen van de westerse gemeenschap, omdat het hier gaat om de strijd tegen Iran. Dat gaat echter volledig voorbij aan de serieuze dreiging die er voortdurend is voor Israel, namelijk meer dan 150.000 raketten en duizenden goed bewapende terroristen aan de grens.
Het is duidelijk dat de diplomatieke overleggen tot nu toe nog niets geholpen hebben. Militaire actie past uiteraard wel in het straatje van premier Netanyahu, die stelt dat hij niet af kan treden in oorlogstijd. Maar dat enkele feit doet geen recht aan de breder levende gevoelens in de Israelische samenleving, namelijk dat Israel niet kan leven met een terreurbeweging aan de grens die het land bedreigt. De wens om Hezbollah uit te schakelen leeft veel breder in het land en in het parlement.
Unieke locatie
Er was daarnaast kritiek op het feit dat het ging om een gebouw dat grenst aan de ambassade. De NOS stelt dat het gaat om een diplomatieke post en dat die gebouwen immuniteit genieten. De vraag is echter of die bescherming geldt, het ging namelijk om een gebouw naast de ambassade. Vanuit het gebouw coördineert Iran zijn militaire activiteiten in de regio tegen Israel, daarmee wordt het wel degelijk een legitiem militair doelwit.
Schrap zetten
Ondertussen zet de Israelische samenleving zich schrap voor wraakacties van Iran. De verwachting is dat Iran echter slechts beperkt terug zal slaan, via bijvoorbeeld Hezbollah. Het lijkt erop dat beide partijen tot nu toe een volledige oorlog willen voorkomen, maar de situatie is uitermate dreigend.