Vandaag is de eerste hoorzitting van start gegaan bij het Internationaal Gerechtshof (ICJ) in Den Haag. De aanklacht: genocidale intentie in Gaza door Israel. Zuid-Afrika heeft het hoogste gerechtelijke orgaan van de Verenigde Naties verzocht om dit te onderzoeken en veroordelen. Israel zal zichzelf verdedigen tegen dit “bloedsprookje” bij het ICJ en ziet zich bij het Vredespaleis in Den Haag gesterkt door meer dan 1500 demonstranten die hun steun kwamen betuigen aan Israel.
Credits: Sara van Oordt
CIDI, Christenen voor Israel en diverse joodse en christelijke organisaties organiseerden deze wandeling langs het Vredespaleis. Naast deelnemers van de respectievelijke organisaties uit Nederland, waren er enkele Belgen vroeg opgestaan om er in Den Haag bij te zijn. Vooraan de wandeling naar het Carnegieplein liepen Israelische families van gegijzelden door Hamas, samen met Nederlandse Joodse en christelijke leiders. De manifestatie door de ijzige kou kenmerkte zich door veel Israelische en Nederlandse vlaggen, posters van gegijzelden en vredevol gezang.
Doordat een kleine groep demonstranten met Palestijnse vlaggen dwingend bleef protesteren bij het Vredespaleis werd de optocht gedwongen enige tijd te wachten. Nadat de wandeling werd hervat, begon de menigte met de ICJ in zicht “Bring them home. Now!” te zingen. Na de steun op de poort van het Vredespaleis te hebben uitgedragen, keerde de groep terug naar het startpunt waar zij werden opgewacht met koffie, thee en soep. Andrew Tucker, directeur Thinc, een familielid van de gegijzelden en een vertegenwoordiger van de Israelische ambassade spraken vervolgens de aanwezigen toe over het onrecht om Israel, slachtoffer van de pogrom op 7 oktober, in de beschuldigdenbank te zetten en over het kwaad van de terreurorganisatie Hamas met op de achtergrond Iran.
Voordracht CIDI-directeur Naomi Mestrum bij aanvang manifestatie:
“Wat ben ik blij om te zien dat u allemaal in zulke groten getale hier naar toe gekomen bent. In de vroegte, in de kou… het zijn niet de gunstigste omstandigheden, maar u staat er wel en het doet ons ongelooflijk goed om u hier te zien. Dit is een tijd waarin Israel uw steun heel hard nodig heeft.
Absurde aanklacht
De absurde aanklacht van Zuid-Afrika is een nieuw hoofdstuk in de hetze die sinds 7 oktober tegen Israel ontstaan is. De beschuldigingen buitelden al over elkaar heen toen de doden van het door Hamas aangerichte bloedbad nog niet eens fatsoenlijk waren begraven. Uiteindelijk liet Zuid-Afrika zich voor het karretje spannen van Hamas en daarmee Iran, die het Internationaal Gerechtshof misbruiken in hun juridische oorlogvoering tegen Israel.
De genocidale intentie die Zuid-Afrika bij Israel meent te zien is simpelweg niet aanwezig en daar is Israel ook altijd ondubbelzinnig duidelijk over geweest. De lijn die de overheid en het leger uitdragen was vanaf het allereerste begin glashelder: de doelen van de militaire operatie in Gaza, het thuisbrengen van de gijzelaars en het ontmantelen van het Hamas-regime en zijn infrastructuur.
De intentie van Hamas
Dat het aantal Palestijnse doden zo hoog ligt is verschrikkelijk. Ieder onschuldig slachtoffer is er een teveel. Israel staat voor een ontzettend moeilijke taak omdat het te dealen heeft met een terreurorganisatie die zich verschuilt achter de bevolking. Zij bouwen tunnels onder ziekenhuizen. Scholen en moskeeën worden misbruikt als opslagplaatsen voor raketten en wapens. Zij schieten raketten af vanuit zeer dichtbevolkt gebied. En vergeet niet: twee jaar lang was Hamas bezig met de planning van het bloedbad op 7 oktober. Twee jaar. Ze hoopten er een ‘regionale oorlog’ mee te ontketenen. Ze wisten dus heel goed welke reactie er zou volgen. Maar in al die zorgvuldig uitgedachte plannen, waarbij voor miljarden aan wapentuig werd binnengesmokkeld, kwam niet één schuilkelder voor de bevolking van Gaza voor. Waarom? Omdat Hamas belang heeft bij zoveel mogelijk burgerdoden.
Het is niet Israel, die genocidale intenties heeft richting de Palestijnen. Wat Zuid-Afrika in haar argumenten nauwelijks benoemt, is dat het Hamás was die op 7 oktober een slachting aanrichtte met de INTENTIE! zoveel mogelijk burgers van het leven te beroven.
De wereld heeft het er nog maar nauwelijks over. Zelfs toen Hamas-leiders onomwonden mededeelden het ‘again and again and again’ te doen zodra ze de kans kregen, zagen we amper enige ophef. De wrange realiteit lijkt dat Hamas niet aan dezelfde humanitaire maatstaven wordt gehouden die men aan Israel oplegt. De huidige militaire operatie in Gaza zou er nooit zijn geweest als 7 oktober niet had plaatsgevonden. Dan lag Gaza niet in puin, waren de dorpen rondom Gaza nog bewoond en dan waren er geen duizenden doden. Dan zou baby Kfir Bibas zijn eerste verjaardag, exact volgende week, gewoon thuis in Nir Oz hebben gevierd, in nabijheid van zijn ouders, zijn broertje en allen die hem liefhebben.
De wereld op zijn kop
Inmiddels zijn we drie maanden verder en hier staan we dan in Den Haag, omdat Zuid-Afrika de slachtoffers opeens tot daders heeft gemaakt. De wereld op zijn kop! Hoe deze aanklacht uit zal pakken, we weten het niet. We kunnen alleen maar hopen dat het recht zal zegevieren en dat er snel licht aan het einde van de tunnel komt voor Israel en de regio.
Dat u er in dit donkere uur voor kiest om openlijk naast ons te blijven staan, verwarmt ons hart in deze ijzige kou. Heel veel dank dat u er bent en dat Israel op u kan rekenen.”