Te midden van een conflict is het heel belangrijk om aannames en informatie te controleren. Ook journalisten hebben volgens de journalistieke code in Nederland de plicht om informatie te verifiëren, voordat zij deze verwerken in een artikel of reportage. De feiten en fabeltjes over water en elektriciteit in de Gazastrook moeten wij daarom van elkaar onderscheiden. En dat doen we hier.
Credits: Stvia
De situatie in Gaza: een tekort aan water
De Gazastrook is van oudsher een vruchtbaar gebied waar mensen zich in de afgelopen millennia al vestigden. Ook het Bijbelse verhaal over Samson en Delilah speelt zich hier af en dat is niet zonder reden. Gaza ligt boven op het zuidelijke deel van een waterreservoir dat zich uitstrekt langs de gehele Israelische kust. Daarom is Gaza, net als de rest van de Israelische kustlijn, groen en vruchtbaar.
In het reservoir onder Gaza is jaarlijks zo’n 100 miljoen kubieke meter aan water voorradig en dat zou met de juiste technieken gebruikt kunnen worden om de gehele bevolking te voorzien van schoon drinkwater. Hiervoor zijn technieken nodig, die tot 2005 ruimschoots aanwezig waren. De inwoners van de nederzettingen in de Gazastrook hadden tot 2005 een hightech systeem gebouwd om gewassen te kunnen verbouwen zonder te maken te krijgen met het zoute zeewater uit de Middellandse Zee. Hamas besloot die echter in 2007 te vernietigen, waarschijnlijk omdat het door joden was aangelegd.
Hamas maakt gewoon bewuste keuzes
Enfin, Hamas besluit dus om de Gazanen niet te voorzien van water. En dus zit de bevolking in Gaza met een ernstig watertekort en zijn zij afhankelijk van externe clubs, zoals UNWRA en Israel. Israel heeft in de afgelopen jaren meerdere pijpleidingen laten bouwen naar de Gazastrook om bij te kunnen dragen aan de watervoorziening. Eerst was die toevoer beperkt en werd er maar zo’n 4 miljoen kubieke meter water via de Kissufim-leiding naar Gaza gepompt.
Door het aanleggen van nieuwe leidingen pompt Israel op jaarlijkse basis zo’n 14,4 miljoen kubieke meter water naar de Gazastrook, aldus het Palestijnse Bureau voor de Statistiek. Dit is maar zo’n 10% van de totale watervoorziening in de Gazastrook. De rest is namelijk afkomstig van de VN, uit provisorische waterbronnen en door flessen water te kopen in de supermarkt. Overigens wordt het Israelische water gewoon betaald met Israelisch belastinggeld, omdat de Palestijnse Autoriteit niets wil betalen voor de kustenclave en Hamas.
Technologische uitdagingen
Om het water op een verantwoorde manier naar boven te pompen en drinkbaar te maken, is kennis, geld en technologie nodig. Alle 3 zijn ruimschoots aanwezig. Het grondwaterpeil ligt echter wel hoog en daarom moeten mensen niet zelf gaan graven naar water. Op die manier raakt het water vervuild en dus ongeschikt om te drinken. Helaas is het in de Gazastrook common practice om wel zelf te zorgen voor water, omdat de overheid, Hamas, daarin weinig tot niets voor de bevolking betekent.
De huizen zijn ook niet aangesloten op een drinkwater netwerk en dus worden mensen gedwongen om zelf op een creatieve manier aan water te komen. De technologie en kennis zijn aanwezig mede door de aanwezigheid van veel internationale organisaties en de onnoemelijke grote bedragen die Hamas ieder jaar ontvangt door liefdadigheidsprojecten. Dat geld verdwijnt echter weer voor een groot deel naar Qatar en Turkije waar de leiders van Hamas baden in luxe. De New York Post schreef een interessant artikel over hoe het vermogen van de leiders wordt geschat op zo’n 12 miljard dollar. Een ruwe schatting laat ons zien dat het genoeg is om een watersysteem aan te leggen en het systeem, waarmee zeewater wordt ontzilt, goed te laten werken. De prioriteiten liggen helaas bij raketten, bommen, tunnels en geweld.
De strijd om elektriciteit
Gaza is op het gebied van elektriciteit voor een groot deel afhankelijk van Israel. Er lopen over de gehele Gazastrook zo’n 10 Israelische elektriciteitskabels, waarmee de bevolking van Gaza voor een groot deel wordt voorzien. Maar in de afgelopen jaren zijn er in Gaza nieuwe manieren bijgekomen om elektriciteit op te wekken. Zo wordt 25% van de totale elektriciteitsvoorziening opgewekt door zonnepanelen en is veel cruciale infrastructuur beveiligd met generatoren die op diesel lopen. Die diesel komt overigens ook gewoon uit Israel.
Tijdens de terreuraanval van Hamas op 7 oktober werden 9 van de 10 elektriciteitslijnen beschadigd. Door Hamas zelf. Dit betekent dus dat Israel maar via één lijn elektriciteit naar de Gazastrook kan sturen, omdat de overige verbindingen gerepareerd moeten worden. Hamas heeft voldoende brandstof in opslag om de belangrijkste infrastructuur op gang te houden, tenzij die brandstof natuurlijk voor raketten wordt gebruikt. Do the math.
Het wordt tijd
Het wordt tijd dat mensen zien wat Hamas is, maar misschien is het nog wel belangrijker om te beseffen dat dit geen oorlog is tussen de Palestijnen en Israel. Dat dit ook geen oorlog is tussen moslims en joden. Dat iemand voor de oprichting van een Palestijnse staat kan zijn, de gruweldaden van Hamas veroordeelt en ook de joodse gemeenschap in Nederland wil beschermen. Het zwart-wit denken is juist funest voor de joodse gemeenschap, omdat het leidt tot bedreigingen, intimidatie en geweld. Nooit mogen onze joodse landgenoten verantwoordelijk worden gehouden voor een conflict in het Midden-Oosten, maar helaas is de realiteit anders. Dat moeten we samen veranderen.