De vrijlating van de gijzelaars Or Levy, Eli Sharabi en Ohad Ben Ami zorgde voor veel beroering in Israel en wereldwijd. In één oogopslag was duidelijk dat zij een verschrikkelijk zware tijd hadden gehad, onder het juk van Hamas. Sterk vermagerd en onvast op de benen moesten zij de propagandashow van Hamas ondergaan. Dat bleek ook uit hun verhalen. Het bewijst eens te meer hoe belangrijk het is dat alle gijzelaars vrijkomen. Maar de laatste dagen zijn er juist weer twijfels over de deal.
Marteling en honger
De verhalen van de gijzelaars maakten duidelijk dat zij het zwaar hebben gehad en zijn gemarteld. Ze verbleven veelal in tunnels en kregen weinig te eten. Per dag kregen ze soms maar een stukje (bedorven) pitabrood. Ook konden ze maar weinig naar het toilet en verbleven ze veel ondergronds. Or Levy is grotendeels eenzaam opgesloten geweest in tunnels. Het was ook duidelijk dat zij verstoken zijn gebleven van informatie over wat er allemaal gebeurd is. Zo wist Or niet dat zijn vrouw was gedood op 7 oktober. Dat gold ook voor Eli Sharabi. Op een podium in de Gazastrook sprak hij uit dat hij graag terug wilde naar zijn vrouw en twee dochters, terwijl zij op 7 oktober door Hamas zijn vermoord.
Het laat eens te meer de wreedheid van Hamas zien. De gijzelaars en hun situatie worden gebruikt om de doelen van Hamas na te streven, namelijk chaos zaaien. De families van de gijzelaars zijn machteloos. De beelden van de conditie van de vrijgekomen gijzelaars maken hen radeloos. Volgens peilingen wil een meerderheid van de bevolking dat Israel ook de tweede fase van de deal met Hamas ingaat.
Gazaplan
Maar Hamas lijkt in een machtspositie te zitten. De beweging kondigde zelfs aan dat ze het vrijlaten van de gijzelaars willen gaan stopzetten, omdat Israel zich volgens de terreurbeweging niet zou houden aan de deal. Dat gebeurde nadat Israel zich juist had teruggetrokken uit de Netzarim-corridor, in het midden van de Gazastrook. Daarnaast zijn de gesprekken over de tweede fase van de deal ook nog niet goed op gang gekomen.
Tegelijkertijd speelt natuurlijk het plan van Trump voor de Gazastrook mee. Het lijkt erop dat Hamas een signaal af wil geven. Trump heeft in reactie op de aankondiging van Hamas gezegd dat alle gijzelaars voor zaterdag vrij moeten komen, omdat anders de “hel losbarst”. Maar wat hij daarmee precies bedoelt, dat blijft onduidelijk. Trump had eerder al veel kritiek op de terreurbeweging, vanwege de gezondheid van de vrijgelaten gijzelaars.
Uiteindelijk gebeurt het allemaal tegen de achtergrond van tientallen gijzelaars, die nog steeds in de klauwen van Hamas zijn. De familieleden van de gijzelaars kijken met lede ogen toe. Want tot nu toe heeft de oorlog tegen Hamas niet geleid tot het vrijkomen van alle gijzelaars. Uiteindelijk lijkt het erop dat dit alleen lukt in een deal met de terreurbeweging.
Druk
Het lijkt erop dat Hamas nu weer wat terugkrabbelt op het tijdelijk stopzetten van de deal. De vraag is of de terreurbeweging onder de indruk is van de spierballentaal van Trump. Het lijkt erop dat Hamas probeert om zo veel mogelijk verdeeldheid te zaaien in Israel. De ceremonies rondom het vrijkomen van de gijzelaars wijzen hier ook op. Het is mensonterend wat de beweging doet, maar daar heeft Hamas lak aan. De beweging heeft eerder al laten zien dat ze zich niet verantwoordelijk voelt voor de vernietiging van de Gazastrook en het leed van de bevolking. De beweging spint garen bij de onrust in Israel en zal niet nalaten om zout in de Israelische wonden te strooien. Daarmee zorgt de beweging voor steeds fermere oorlogstaal bij de regering van Israel en president Trump.
Dilemma
Eens te meer bewijst de situatie hoe ingewikkeld het is om een terreurbeweging te bevechten. Het zou goed zijn als Arabische landen ook de wandaden van Hamas veroordelen en daarnaast duidelijk zouden uitspreken dat Hamas geen plek kan hebben in het toekomstige bestuur van de Gazastrook.