Deze week stond in het teken van een verhit gesprek tussen president Trump en premier Netanyahu, over het geweld in Libanon. Het leidde tot een nieuw staakt-het-vuren tussen Israel en Libanon. Maar opnieuw doet Hezbollah niet mee. Het werpt de vraag op: gaat het dit keer wel leiden tot een einde aan het geweld?
Nieuwe afspraken
Woensdag 3 juni 2026 besloten Israël en Libanon om het staakt-het-vuren nieuw leven in te blazen. Op papier bestond dit nog steeds, maar de praktijk was anders. Dat had alles te maken met de opstelling van de terreurbeweging Hezbollah. De beweging heeft zich in het conflict gemengd, nadat Amerika en Israel het Iraanse regime hadden aangevallen.
Dat hangt nauw samen met de banden tussen de terreurbeweging en het Iraanse regime. De beweging heeft trouw gezworen aan de Ayatollahs van het Iraanse regime. Anders dan andere proxy’s zijn de banden tussen Hezbollah en het Iraanse regime veel hechter. Dat dit ten koste gaat van de Libanese belangen, dat maakt de beweging niet uit. In de afgelopen weken blijken de drones zeer dodelijke wapens. Het gaat om drones aan fiberdraad, die Israel niet kan verstoren. Voorlopig heeft het Israelische leger hier nog geen goed antwoord op. Het lukte Hezbollah zelfs om een drone af te sturen op een konvooi van de bevelhebber van het Israelische leger in het noorden.
Libanese leger
De grote vraag is: zal dit nieuwe akkoord de opstelling van Libanon veranderen? Het lijkt er niet op dat Hezbollah zich gaat houden aan het nieuwe akkoord, tot er wellicht een definitief staakt-het-vuren komt tussen de VS en het Iraanse regime. Ook zal Israel blijven reageren op de aanvallen van Hezbollah.
Een tweede punt is of het Libanese leger nu wel zal gaan optreden tegen de terreurbeweging. De kans daarop is eigenlijk heel klein. Het idee is dat het Libanese leger de controle gaat krijgen over bepaalde gebieden, als Hezbollah hier is verdreven. Maar de geschiedenis heeft geleerd dat Hezbollah eigenlijk altijd weer terugkeert. Het leger van Libanon heeft nooit de wil of de kracht gehad om hier echt iets tegen te doen. Bovendien hebben Hezbollah-strijders vaak een dubbelleven. Het gaat vaak om inwoners van dorpjes in het zuiden van Libanon. Zij keren terug als burgers, maar indien nodig kunnen ze hun militante taak voor Hezbollah weer op zich nemen.
Op de achtergrond speelt het broze karakter van de staat Libanon mee. Sjiitische moslims vormen de grootste minderheidsgroep in het land, naast onder meer Soennitische moslims, Druzen en christenen. De sjiitische gemeenschap heeft een geschiedenis van tientallen jaren van achterstelling en verwaarlozing achter de rug. Hezbollah heeft in hun ogen hier een einde aan gemaakt. Bovendien kent Libanon een geschiedenis van burgeroorlogen en sektarisch geweld. Optreden tegen Hezbollah kan makkelijk de vlam in de pan laten slaan.
Toekomst
Ondertussen zegt Israel de beweging een flinke klap te hebben toegebracht. Volgens het leger zijn er sinds maart 2.500 Hezbollah-leden gedood. Maar nog steeds zou Hezbollah duizenden drones en raketten bezitten. Ook het huidige offensief in het zuiden van Libanon zal daar waarschijnlijk geen einde aan maken. De beste strategie lijkt toch het ondersteunen te zijn van de Libanese regering. Maar dat ligt gevoelig in de huidige havikencoalitie van Israël, die graag zien dat Israel hard beslissend optreedt tegen tegenstanders.
Die roep is begrijpelijk, maar in de praktijk biedt ook dit geen permanente oplossing voor het geweld. Bovendien zorgt het voor steeds negatiever imago van Israel in het westen. Het is het dilemma waar Israel altijd mee te maken heeft.