Een groep oud-bewindslieden (voornamelijk ministers) bewierookte onlangs in De Volkskrant acht Nederlanders die meededen met de Global Sumud Flotilla. Het gaat hier om schepen die proberen om de blokkade van Gaza te doorbreken. Hun daden krijgen bijna een religieuze dimensie: ze hadden ‘de moed om op te staan tegen onrecht en genocidaal geweld, en op te komen voor de Palestijnen en daarmee voor de mensheid’. Daarmee zouden zij ons een spiegel voorhouden. Het is tijd dat de schrijvers en de opvarenden zichzelf eens een spiegel voorhouden.
Ronkende woorden
Het wordt nog maar eens benadrukt in het stuk: het gaat hier om acht doodgewone burgers.. Maar wat simpel google-werk laat zien dat het niet echt gaat om ‘gewone burgers’. Beroepsactivisten zou een beter woord zijn. Met veel gevoel voor dramatiek schrijven de prominenten: “zij zetten zichzelf in, hun eigen lichaam, wetende dat er een agressor is die geen grenzen kent bij het toepassen van geweld”.
Zonder een spoortje van ironie. Het klinkt alsof Israël elk moment de boten zou kunnen vernietigen, met enorme bommen. Ja, er is éénmaal sprake geweest van geweld in 2010, toen opvarenden zich verzetten tegen Israëlische militairen. Maar alle opvarenden van de afgelopen flotilla’s waren zo weer thuis. De religieuze dimensie is niet ver weg: in de nieuwe Gaza-cultus is dit het offer.
De hele wereld
Maar het meest fijne is: als je opkomt voor de Palestijnen, dan kom je op voor de hele wereld. Sinds kort is er steeds meer kritiek op taal, waardoor het zou lijken alsof Europa het middelpunt is van de wereld. Maar die problemen zijn er blijkbaar niet bij ‘Palestina’: als je opkomt voor dit land, dan deug je. Hoe dat precies werkt, dat is nog even onduidelijk. Als je opkomt voor andere volken, kom je dan niet op voor de mensheid?
Ook hier is de religieuze dimensie niet ver. Het einddoel van deze nieuwe religie is blijkbaar opkomen voor de Palestijnen. Op een soort magische en onverklaarbare manier kies je daarmee voor de gehele mensheid. Het zijn fijne oogkleppen, want al het andere onrecht in de wereld kun je daarmee even naast je neerleggen. Als de onrechtvaardigheid voor de Palestijnen is opgelost, dan breekt er blijkbaar een vredesrijk aan.
Acht Messiassen
En wat zou een nieuwe religie zijn zonder verlosser, zonder Messias. Maar gelukkig zijn er in dit verhaal maar liefst acht Messiassen: dit is volgens het leger aan oud-ministers ‘echt leiderschap en moed’. Maar waarom varen ze dan zelf niet naar Gaza? Deze acht mensen staan voor een ‘rechtvaardige wereld’, aldus de schrijvers van het opiniestuk. Ze handelen zelfs ‘zonder winstoogmerk’. Wij moeten hen daarom gaan navolgen. Ook hier is de religieuze dimensie weer overduidelijk.
Bevreemdend
Maar klopt dit allemaal? De grote vraag is namelijk wat het nut is van deze boottochten. Israël heeft al sinds jaar en dag een blokkade ingesteld, die eerder door de VN is beoordeeld als rechtmatig. Dat betekent dat Israël hen tegen mag houden, ook in open wateren. De hoeveelheid goederen die zij bij zich hebben is aantoonbaar verwaarloosbaar.
Het ligt eerder voor de hand dat zij juist wel meedoen voor zichzelf. Daarmee brengen ze zichzelf nodeloos in gevaar en bovendien leveren ze veel gedoe en kosten op voor Israël.
Er is alleen al in Nederland zoveel onrecht waarop je je kunt richten: waarom moet Gaza het middelpunt zijn van deze nieuwe religie? De totale obsessie met enkel het conflict in Gaza moet een wake-up call zijn. Deze acht Messiassen hebben inderdaad een boodschap: dat het heel gevaarlijk is om je op één conflict te focussen en je daarin volledig te verliezen. Dat is wellicht de spiegel die ze ons voorhouden.