Het is een type delict dat je niet zo vaak hoort in een rechtszaal: iemand die een poging deed om de Israelische ambassade in de brand te steken. Het gaat bovendien om een verdachte die geen spijt heeft van zijn daden, waar hij nog steeds volmondig achter staat vanwege de situatie in Gaza. Hij vindt het vooral vervelend dat een verblijf in de gevangenis voor veel gedoe zorgt. De rechtbank besloot dat hij de komende drie maanden achter slot en grendel blijft.
Op de fiets
Het verhaal van de verdachte is wel bijzonder. Op vrijdag 19 september probeerde Pepijn de Israelische ambassade in de brand te steken. Hij had benzine bij zich, een hamer en een breekijzer. Hij was naar Den Haag gekomen op de fiets, vanuit Dieren in Gelderland. De reden was dat hij geen geld had voor de trein, omdat hij een WW-uitkering krijgt.
In De Gelderlander had hij al eerder zijn verhaal gedaan. Bij de ambassade aangekomen wachtte hij tot het avond was. Daarna probeerde hij de toegang tot de ambassade te forceren. Hij sloeg met een hamer op de intercom en met een breekijzer op de ruiten. Hij had benzine bij zich om daarna brand te stichten. Maar zover kwam hij niet. De ambassade is beveiligd en de politie stond binnen de kortste keren op de stoep.
Ook bij de zitting stelde Pepijn dat hij geen spijt had van zijn daad, net zoals dit naar voren kwam in het artikel in de krant. Al eerder was hij een petitie gestart tegen de gemeente Rheden. Die moest volgens hem meer doen tegen de vermeende genocide in de Gazastrook. Ook was hij aanwezig bij meerdere protestacties, zoals de Rode Lijn demonstaties. Zijn familie wist wel dat hij begaan was met de Palestijnen, maar was toch verbijsterd door de actie.
Geen echt berouw
De officier van justitie stelde dat verdachte nader onderzocht moet worden. In januari volgt een onderzoek van een psycholoog, maar daarna moet er ook nog een onderzoek volgen naar de omgeving van de verdachte: hoe heeft hij tot deze daad kunnen komen? Tot die tijd vindt de officier van justitie het van belang dat hij achter slot en grendel blijft zitten.
Pepijn zit in een lastige situatie, aldus zijn advocaat. Hij heeft een WW-uitkering en hij dreigt zijn huurwoning te verliezen. Hij staat rood op zijn bankrekening. Elke maand stuurt hij ook nog geld naar Kameroen, waar zijn nieuwe partner woont die acht maanden zwanger blijkt te zijn. Volgens zijn advocaat is hij goudeerlijk en dat blijkt ook wel op de zitting. Nog steeds stelt Pepijn dat hij achter zijn daad staat. Hij betreurt alleen dat het niet de gewenste resultaten gaf. Hij benoemt nog steeds de in zijn ogen bestaande noodzaak van de daad.
Radicaal
Uit de onderzoeken naar de verdachte moet gaan blijken hoe hij nu gekomen is tot deze daad. Hij schaamt zich niet voor zijn daad, maar oogt toch kwetsbaar. Zijn ‘goudeerlijkheid’ werkt in de rechtszaal in zijn nadeel. Het maakt hem ook gevaarlijk, want als hij vindt dat iets nodig is mag dat blijkbaar ten koste gaan van gevaar voor gebouwen en vooral mensen. Zijn actie had zeer grote consequenties kunnen hebben. Hij verklaarde bovendien bij de politie zelfs bereid te zijn om te sterven: een enge vorm van radicalisering.
Op weg naar Den Haag had de verdachte niet alleen benzine, een hamer en een breekijzer bij zich. Hij had ook een controversieel artikel uit Volkskrant bij zich, dat hij in de ambassade wilde leggen. Dat artikel ging over artsen, die beweerden een patroon te zien: dat er bewust op kinderen geschoten zou worden in Gaza. Ook bij allerlei andere protesten wordt benadrukt dat er meer moet gebeuren om het leed in Gaza te voorkomen. Pepijn is een voorbeeld van waartoe mensen dan uiteindelijk bereid zijn.
De rechter besliste dat hij voorlopig nog een aantal maanden vast blijft zitten. In maart 2026 gaat zijn strafzaak weer verder.