Het kreeg de afgelopen dagen volop bekendheid, zowel in Israel als in Nederland: de Hind Rajab Foundation. Door de inspanningen van de vereniging zou de Braziliaanse justitie onderzoek gaan doen naar een Israeli, die in het land op vakantie was. Hij had filmpjes geplaatst op zijn social media van de oorlog in de Gazastrook. Achter de vereniging zit Dyab Abou Jahjah, een zeer omstreden Belgisch-Libanese anti-Israel activist.
De vereniging
De Hind Rajab foundation is volgens de eigen website een tak van de 30 Maart Beweging (30 March Movement). De naam van de beweging verwijst naar “landdag”, een dag die elk jaar herdacht wordt door de Palestijnen op 30 maart. Op 30 maart 1976 kwamen bij de protesten zes Palestijnen om het leven tijdens protesten tegen landonteigening. De drijvende kracht achter beide organisaties is Dyab Abou Jahjah, een Belgisch-Libanese activist. De nieuwe Belgische vereniging is specifiek opgericht om juridische aanklachten in te dienen tegen Israeli’s die in het leger dienen. Dat gebeurde eerder al vanuit de 30 March Movement, een beweging die eind 2023 ontstond. Die richtte zich onder meer tegen meerdere Joodse Nederlanders, die actief zijn geweest in het Israelische leger.
De aangiftes leidden echter niet tot het gewenste resultaat. Er was veel media-aandacht, mede omdat de beweging de personen in de aangifte met naam en toenaam noemden. Maar het OM besloot al snel tot een sepot. Het waren volledig kansloze zaken, maar wel zaken waarbij de privacy van de personen die werden genoemd ernstig werd geschonden. Daarom volgden al snel aangiftes tegen Abou Jahjah zelf. Ook de politie probeerde in te grijpen, op weinig succesvolle wijze.
Op verzoek van de Nederlandse autoriteiten bracht de Belgische politie een bezoek aan het huis van Abou Jahjah. Ze verzochten hem daarbij om een bepaalde tweet te verwijderen, die mogelijk strafbaar zou zijn. In de tweet noemde hij een aantal personen die volgens hem IDF-soldaten zijn en misdrijven plegen. De keuze om het gesprek aan te gaan met Abou Jahjah is lastig te begrijpen, gezien zijn beladen verleden. Het pakte volledig verkeerd uit en Abou Jahjah greep het verzoek aan om te suggereren dat hij geïntimideerd wordt.
De mensen achter de beweging.
Vanwege het ontbreken van het gewenste resultaat lijkt de nieuwe vereniging het over een andere boeg te willen gooien. Maar voordat we hier dieper op in gaan is het goed om te kijken wie er eigenlijk achter deze organisaties zitten. Volgens Belgische gegevens bestaat de Hind Rajab foundation sinds 9 september 2024. De bestuurders van de organisatie zijn Dyab Abou Jahjah en Karim Hassoun. Zij hebben eerder samengewerkt bij de door Abou Jahjah opgerichte Arabisch-Europese Liga (AEL), een omstreden politieke partij. Beiden mannen staan bekend om extreme kritiek op Israel en het normaliseren van terreurbewegingen, zoals Hamas.
Karim Hassoun schreef bijvoorbeeld op zijn X-account op 9 december 2023: “I condemn Hamas, there you go….. I condemn them for not having taken 500 or a 1000 hostages instead of just 200”. Daarnaast schrijf hij op het platform dat het een plicht is om Israel te bestrijden, “by any means necessary”.
Bij Abou Jahjah is het lastig om een keuze te maken tussen alle controverses. In 2017 nam de Belgische krant De Standaard afstand van hem, omdat hij een aanslag in Jeruzalem legitimeerde, met dezelfde taal als Hassoun. Abou Jahjah stelde op Facebook dat de bevrijding van Palestina “by any means necessary” moet gebeuren. Hij stelde eerder de Sharia in te willen voeren in Nederland, dat de aanslagen van 11 september 2001 voelde als zoete wraak en dat hij blij was met gedode Nederlandse soldaten in Irak.
Daarnaast gaan er hardnekkige geruchten over zijn banden met Hezbollah. In 2003 verscheen in The New York Times een interview met Abou Jahjah: “Growing up in Lebanon, the son of university teachers, Mr. Abou Jahjah said he joined the Hezbollah resistance against Israel. ”I had some military training, I’m still very proud of that,” he said.” Zelf stelde hij in een interview dat hij in 2006 terugging naar Libanon vanuit België om te vechten tegen Israel, maar dat dit uiteindelijk niet gebeurd is. Dit was ten tijde van de oorlog tussen Hezbollah en Israel. Van die periode circuleert er wel een foto van Abou Jahjah met een Kalasjnikov-wapen. Ook uitte hij meermaals grote bewondering voor Hezbollah. In een interview in Vrij Nederland zei hij over voormalige Hezbollah-leider Nasrallah: “In het verzet tegen Israël hebben weinig leiders in de Arabische wereld de laatste vijftien jaar gepresteerd wat hij heeft gedaan.”
Een ander prominent figuur in de organisaties is Haroon Raza. Hij is advocaat en doet namens de organisaties de aangiftes, in de hoedanigheid van juridisch adviseur. Opnieuw een omstreden man. Vorig jaar is hij berispt door de Raad van Discipline, onder meer omdat hij IDF-soldaten “zwijnen” noemde. Daarnaast deelde hij persoonlijke gegevens van een persoon tegen wie hij aangifte deed, zonder dat dit een doel diende. Verder was Raza te zien in een promotiefilmpje, waarin hij zich presenteerde als voorman van ‘PAW’, een groep die zegt te fungeren als een soort ordedienst bij pro-Palestijnse protesten.
AEL
De AEL haalde in 2006 het Nederlandse nieuws, met het idee om een cartoonwedstrijd te organiseren in Nederland. Het idee ontstond naar aanleiding van eerdere spotprenten over de profeet Mohammed. De cartoons moesten gaan over de Holocaust. De bedoeling was om hiermee de ‘dubbele moraal van de westerse maatschappij aan te tonen’.
Op de website van de AEL verscheen een cartoon over Auschwitz. Het plaatsen van de cartoon kwam de organisatie op een veroordeling te staan vanwege onder meer groepsbelediging, een veroordeling die de Hoge Raad in stand hield. Het ging om een cartoon waar twee personen in Auschwitz aan het tellen lijken te zijn, met als boodschap dat de Joden het aantal van 6.000.000 Shoahslachtoffers verzonnen hebben. De aangifte tegen de cartoon is overigens gedaan door CIDI zelf.
Nieuwe strategie
De nieuwe strategie van de Hind Rajab Foundation is veel doelgerichter. In een NOS-artikel legt de juridisch adviseur uit dat sommige Israelische militairen filmpjes online zetten op social media, van gebeurtenissen in bijvoorbeeld de Gazastrook. De organisatie houdt de social media-accounts van hen in de gaten. Vakantiekiekjes verraden vervolgens dat ze op reis zijn in het buitenland. Daarop doet de organisatie dan aangifte tegen de Israelische militairen in het land waar ze op vakantie zijn.
Het plaatsen van filmpjes van de oorlog in de Gazastrook is volledig in strijd met de richtlijnen van het Israelische leger, maar het leger heeft er tot nu toe weinig tegen gedaan. Met de filmpjes treden de soldaten namelijk naar buiten over operaties van het Israelische leger. Dat is vanuit veiligheidsoogpunt zeer onwenselijk. En dan hebben we het nog niet gehad over de inhoud van deze filmpjes. In de meeste gevallen gaat het vooral om het tonen van beelden van de Gazastrook.
Maar sommige filmpjes zijn weinig verheffend of zelfs ronduit schokkend. Het gaat onder meer om het moedwillig slopen van meubilair in huizen in de Gazastrook, het dragen van kleren van bewoners en het vernederen van gevangenen door Israelische militairen. In andere filmpjes zijn misplaatste grappen te zien over de verwoesting in de Gazastrook.
Frame
Hoewel de filmpjes schokkend zijn, zijn de aantallen gelukkig beperkt. Er zijn tienduizenden militairen actief geweest en wangedrag is helaas nooit 100% te voorkomen. Dit komt voor bij elk leger. Maar de Hind Rajab Foundation gebruikt de foute filmpjes in hun frame, om het Israelische leger weg te zetten als oorlogsmisdadigers.
Ophef
Begin januari was er veel aandacht voor een zaak in Brazilië. Hier was een Israelische militair op vakantie. De Hind Rajab Foundation beschuldigde hem van het vernietigen van gebouwen in de Gazastrook. De enige foto die gedeeld is, betreft slechts een foto van de militair in uniform in de Gazastrook. De militair in kwestie overleefde op 7 oktober 2023 het bloedbad dat Hamas aanrichtte bij het Nova-festival. De Braziliaanse autoriteiten hapten toe en gaven de politie de opdracht om een strafrechtelijk onderzoek in te stellen. De militair is halsoverkop vertrokken uit Brazilië.
Er is echter geen snipper bewijs van enig misdrijf. Toch wist de vereniging een aangifte te produceren van 500 pagina’s met valse beschuldigingen. Het is het toppunt van juridische oorlogsvoering, met als doel om Israeli’s op te jagen. Het is een typisch voorbeeld van het misbruiken van het recht, in dit geval het strafrecht. Daarbij deelt de organisatie in veel gevallen persoonlijke gegevens van de personen tegen wie ze aangifte doen. De handelswijze van de organisatie is daarom hoogstwaarschijnlijk strafbaar. Het doen van valse aangiftes (artikel 188 Wetboek van Strafrecht) en het verspreiden van persoonsgegevens met het doel om iemand angst aan te jagen (artikel 285d Wetboek van Strafrecht) is namelijk strafbaar.
Als de Hind Rajab Foundation zich weer richt op Nederland zijn er middelen om hen te stoppen. Het is daarnaast van belang dat het OM de wellicht al lopende aangiftes tegen de personen achter de organisatie met voorrang oppakt. Bovenal is het van belang om te weten wie er achter deze vereniging zitten. En te benadrukken dat de aangiftes in bijna alle gevallen volledig gefabriceerd en juridisch kansloos zijn.