Dossier: Geschiedenis van Israel

De geschiedenis van Israel gaat duizenden jaren terug. Dit dossier bespreekt de moderne geschiedenis van Israel - van het tijdperk van Napoleon tot het heden. 

1948 – 1967: Opbouw van de staat

De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) wordt in Cairo door de Arabische Liga opgericht als een overkoepelende organisatie voor de verschillende Palestijnse gewapende groeperingen. Doel ervan is om door middel van gewapende strijd de “bevrijding van Palestina” te bewerkstelligen en de Joodse entiteit te vernietigen. De eerste PLO-voorzitter is Ahmed Shukairi, voordien ambassadeur van de Arabische Liga bij de Verenigde Naties. Shakairi wordt in 1967 opgevolgd door de in Egypte geboren Mohammed Jasser Abdel Rahman Abdel Raouf Arafat al-Qudwa al-Husseini (Jasser Arafat), een familielid van de beruchte Palestijnse moefti Mohammed Amin al-Husseini.
In het Handvest van de PLO wordt geen aanspraak gemaakt op de sinds 1948 door Jordanië bezette en in 1950 door dat land geannexeerde landstreken Judea en Samaria, maar uitsluitend op het grondgebied van Israel binnen de wapenstilstandslijnen van 1949.
De Palestijnse ‘bevrijdingsstrijd’ wordt ideologisch ondersteund met het benoemen van de Palestijnse Arabieren als “Palestijnen”. Voordien noemden alleen de Palestijnse Joden zich “Palestijnen”. Tot 1948 heette het ‘Israelisch Symfonie Orkest’ het ‘Palestijns Symfonie Orkest’ en tot 1950 heette de Engelstalige Joodse krant ‘The Jerusalem Post’ nog ‘The Palestine Post’. De Palestijnse Arabieren typeerden zichzelf als Syriërs.